Demo

Als autowegen de kathedralen van deze eeuw zijn, dan is de Brennerpas de Sint-Pieter: een wonder van wegenbouwtechniek, de halsslagader van Europa. Tegen de top is het één lange mierenlijn van vrachtwagens met Duitse wasmachines, Deense kaas, IKEA-meubels, VELUX-ramen, bevroren varkens, koeien en kippen, tankwagens vol yoghurt, wijn en smeerolie, alles wat Europa maar in de aanbieding heeft wordt heen en weer gesleept over deze pas. En dan rijd ik naar beneden, en opeens trekt de laatste winter weg, bij Trento staan de wijnboeren fluitend te spuiten, het gras begint te bloeien en bij Verona is het Pinksteren.

In Bologna stuit ik op de oorlog: een demonstratie. Voorop een wrakkig Fiatje met drie op het dak geplakte luidsprekers, spandoeken, rode vlaggen en daarachter zo'n tweeduizend communisten, anarchisten en zelfs een groep zigeuners. Alleen al het afgelopen weekeinde telde ik hier in de krant zo'n veertig van dit soort volksoplopen: in Milaan, Rome, Genua, Napels, Cremona, overal. Arbeiders van Fiat en Alfa Romeo organiseren steun voor hun collega's van de gebombardeerde Zastava-fabrieken. Anderen collecteren voor Belgrado.

In Bologna galmen de smalle straten en de galerijen van de liederen, er is een partizanenband en een paar proletarisch-linkse kameraden hebben zelfs een antieke sirene bij zich. Zo nu en dan klatert uit de menigte het geluid van een zaktelefoon. Twee blinden proberen de straat over te steken, tastend met hun witte stokken. Regelmatig staat alles stil, als de kameraden vooraan hun Fiatje weer moeten opduwen.