Certificaathouders

Het zal uiteindelijk wel tot een patsercompromisje leiden, maar het conflict kan mij niet lang genoeg duren. Omtrent de Arena dus.

Het Amsterdamse stadion dreigt te worden uitgesloten van wedstrijden voor de eindronde om het EK-voetbal die volgend jaar in Nederland en België wordt gespeeld. Een grote meerderheid van de certificaathouders wil de skybox niet afstaan aan het organisatiecomité Euro 2000. En in het UEFA-protocol staat de dwingende eis ingeschreven het stadion geheel leeg en schoon op te leveren.

Certificaathouders: het klinkt deftig, maar het blijft een scheldwoord. Het zijn de neo-nostalgici van rang en stand, die bestaan bij de gratie van het privilege. Met de zucht naar een bevoorrecht plekje is niets mis. Ik wil best betalen om straks onder die ene machtige boom op het kerkhof te mogen wegrotten. Of om in de theatershow van Kees van Kooten op de eerste rij te mogen plaatsnemen. Een beetje concertzaal heeft ook zijn balkonsuite. Maar in het voetbal staan de privilegehouders op het veld. Wat daar omheen gedrapeerd wordt, hoort geketend te blijven door de anonimiteit van de massa. We hebben het tenslotte nog steeds over een volkssport.

Een skybox is voor certificaathouders een weekendhuisje. Nergens kom je zoveel territoriumdrift tegen als in een tweede woonst. Weekendhuisjes worden gekoesterd als een cocon van comfort waar de illusie van macht, arrivisme, eigenwaan en sociaal elitarisme de wildste afmetingen kan aannemen. Vaak zie je dat taxichauffeurs de duurste spullen hebben uitgestald in hun stulpje op het strand van Zandvoort. Het houten vloertje begeeft het nog net niet onder het massieve goud van een Tibetaanse Boeddha. Zelfs voor kat en hond is de strandbarak ingericht als een paleisje. Aandoenlijke rococo, jawel, maar na drie dagen wordt het zanderige flauwekul.

Ik ben geneigd om Jezus er bij te halen en al die certificaathouders als farizeeërs uit hun boxen te laten rammen. Maar nog voor de karwats de hoogte ingaat, zie ik de gezichten van Harry Been en Alain Courtois en denk ik: laat maar. De directeuren van de Stichting Euro 2000 zijn certificaathouders bij geboorte. De heren Been en Courtois zijn zo getailleerd dat ze een tot principe verheven afkeer voor lichamelijke oefening oproepen. Alles aan deze representatieve dwergen is verskyboxt – inclusief het lachje van de verwondering. Dan nog liever veredelde haringboeren in de Arena.

Het conflict tussen de Arena en Euro 2000 is symptomatisch voor de verwording van het voetbal. Wie deze week de wedstrijd in de Champions League, Juventus-Manchester United, heeft gezien, kan de lokroep van de homo-eroticus niet ontlopen. De wreef van Beckham heeft de bekoring van schaamlippen. Alleen, als de heren Been en Courtois in de tribune zitten, ontstaat het decor van een peepshow. Weg ontroering, weg erotiek.

Het CDA-lid Joop Atsma heeft inmiddels de minister van Binnenlandse Zaken, Bram Peper, om bemiddeling gevraagd in het conflict tussen de Arena en Euro 2000. Zou Atsma een skyboxhouder zijn of gaat zijn sympathie uit naar het geritualiseerde koningschap van de UEFA-kroonraad? Je weet het met het CDA nooit. Wat ik wel weet is dat Atsma een te a-sexuele backbencher is om geÏmponeerd te worden door de wreef van Beckham. En van schaamlippen heeft hij überhaupt nog nooit gehoord.

Ach, wat maakt het uit of de Arena al dan niet als parelsnoer van Euro 2000 wordt weerhouden? Het gras verdraagt nauwelijks een tweewekelijks wedstrijdje van Ajax. En de hosseleconomie van Amsterdam zal niet te lijden hebben onder een UEFA-veto. Uiteindelijk weten Blatter en aanhang, de hooligans en de Europese middenstand toch wel de weg te vinden naar de Wallen. De Gelredome blijft een stenen orgasme in de bossen – de postmoderne voetbalfan wil bloed aan de tepel of op zijn minst een tepel tout court.

Nu reeds staat vast dat Euro 2000 uitdraait op een financieel debacle. Als de certificaathouders van de Arena vasthouden aan hun zitje zou dat de UEFA ongeveer zes miljoen gulden kosten. Dat is dan ongeveer het bedrag dat bonzen als Blatter, Sprengers, D'Hooghe, Been en Courtois declareren voor representatiekosten. De paus reist voor minder naar naar Cuba.