Bijlmer-enquête 2

Het eindrapport van de enquêtecommissie heeft op de dag van publicatie al veel stof doen opwaaien. Hierbij staat met name het vermeende disfunctioneren van minister Borst en haar ministerie volop in de aandacht. In een vraaggesprek met voorzitter Meijer (NRC Handelsblad, 22 april) pleit deze voor actie: de mensen die ziek zijn moeten worden geholpen. Er moet verder medisch onderzoek plaatsvinden. Vervolgens maakt hij een vergelijking. Als hij door een hond is gebeten wil Meijer direct actie van de dokter: een tetanusprik en het dichtmaken van zijn wond. En geen eindeloze niet ter zake doende discussies over het ras van de hond.

De tetanusprik is verstandig medisch handelen. Echter: het hechten van een hondenbeet levert aanzienlijk infectiegevaar op. De door de hond gebeten patiënt vraagt een actie van zijn dokter die zijn gezondheid kan schaden. De dokter doet er verstandig aan andere vormen van wondverzorging te overwegen. Ongewild illustreert Meijer op deze wijze treffend het dilemma van dokter Borst en dat van de artsen van het AMC. De samenleving vroeg en vraagt om actie. Terecht. Maar of de gevraagde actie, ongericht medisch onderzoek, voor de betrokkenen en de samenleving iets positiefs oplevert, is zeer de vraag.