Blair is nu de grootste havik van de NAVO

De Britse premier Tony Blair toont zich de vastberaden leider van een land in oorlog. Een `afgang' in Kosovo is ondenkbaar.

,,Hullo! Yes, hullo everyone!'' Aan het woord is de zeer blije dominee A.R.P. Blair van de parochie van St. Albion, in zijn wekelijkse praatje in het Britse satirische blad Private Eye. De reverend Blair is ,,helemaal niet moe, in tegenstelling tot wat u misschien heeft gehoord'', schrijft hij. Hij heeft alleen maar ,,heel hard gewerkt voor de vrede''.

Blair als voorganger van de natie – zalvend, een tikkeltje achterbaks en met die optimistische, vastgebakken glimlach – dat is de Blair waarin veel Britten hun premier goed herkennen. Maar dezer dagen laat Anthony Blair zich van een andere kant zien: als de vastberaden leider van een land in oorlog én als de meest besliste Europese leider in de Kosovo-crisis.

Die kant kenden de Britten nog niet van hem. Voor de rest van de wereld is het ook nieuw. Hij ,,ontpopt zich als de meest uitgesproken havik van de alliantie'', noteerde de Los Angeles Times licht verbaasd. En de Wall Street Journal, geen al te linkse krant, noemde Blair ,,een voorhoedespeler'' in de pogingen om de NAVO een ,,duidelijker missie te geven''.

In Brussel waren eerder deze week soortgelijke reacties te horen, toen Blair NAVO-commandanten in heel Europa per directe videoverbinding een hart onder de riem stak door de oorlog in Kosovo een gevecht voor ,,de waarden van onze beschaving'' te noemen.

De man die eerder de inzet van grondtroepen categorisch uitsloot, bleek deze week `om' te zijn. Overigens na een spervuur door militairen en politici, onder wie de oud-premiers Major en Thatcher. Woensdag toog Blair naar de VS, naar eigen zeggen om de verjaarsvisite van de NAVO in Washington voor zijn standpunt te winnen. In Chicago kondigde hij gisteren ,,een nieuwe doctrine'' aan over toekomstige interventies door de wereldgemeenschap. In Kosovo is een NAVO-afgang ,,ondenkbaar'', zei hij. ,,Succes is de enige exit strategy die ik wil overwegen.''

Britse kranten loven de nieuwe, `harde' Blair vanochtend als ,,robuust''. Zelfs The Economist, die hem vorige week nog verweet ,,op de tast'' te opereren, prijst Blair nu voor zijn ,,koersvastheid''.

Dat het niet alleen stijl is maar ook substantie, moet nog wel blijken. Want die nieuwe doctrine precies is, zei Blair er niet bij. En evenmin hoe een eventueel grondoffensief in Kosovo er precies uit gaat zien. Blair mag dan een effectieve morale booster zijn en een `natuurlijke predikant', zoals politieke tegenstanders hem met een mengsel van vrees, ergernis en bewondering noemen, welke bouten en moeren er bij zijn ideeën horen is niet altijd even uitgesproken.BLAIR