PERAHIA

De Amerikaanse meesterpianist Murray Perahia (1947) stond tot voor kort te boek als een pianist die met name geroemd werd om zijn fijnzinnige, subjectieve opvattingen van het klassieke en romantische repertoire – Mozart, Beethoven en Schumann in het bijzonder. Nadat hij twee jaar geleden vriend en vijand al verraste met een cd vol Händel en Scarlatti heeft hij zich nu, twee cd's lang, toegelegd op de vertolking van de voor klavecimbel geschreven zes Engelse Suites van Bach. Op de Steinway, wel te verstaan.

In de Bach-interpretatie op de moderne concertvleugel zijn grofweg twee uitersten te onderscheiden. Aan de ene kant zijn er de grote geesten die wars zijn van de inzichten uit de historische uitvoeringspraktijk, pianisten die als `vanouds' een romantisch-anachronistische Bach neerzetten. Aan de andere kant van het spectrum bevindt zich een generatie van vaak jonge pianisten die de authentieke benadering op ongedwongen wijze meeneemt in haar pianistieke visie. Perahia bewandelt (op de nieuwe cd met de Suites 2, 4 en 5 meer nog dan op het eerder verschenen album) een middenweg tussen beide.

Niet `romantisch' in de zin van bijvoorbeeld het dramatisch oprekken van de laatste maten van een frase; niet `authentiek' in frasering of versiering. Perahia maakt van Bach simpelweg een geloofwaardige pianocomponist. Hij vervalt niet in dynamische uitersten, maar speelt een subtiel krachtenspel met het volume. Hij onderstreept de individuele melodielijn in klare, maar bescheiden kleuren. Murray Perahia is geen hemelbestormende klavierleeuw wanneer hij Bach vertolkt, maar een mijmeraar die de notentekst aan bedachtzame, wijsgerige bespiegelingen onderwerpt.

Perahia: Engelse Suites van Bach. Nrs. 1, 3, 6: Sony SK 60276; Nrs. 2, 4 & 5: Sony SK: 60277.