Knuffelen met de Female Factory

Een feestelijk gezicht is dat, dertien zangeressen in fleurige gewaden naast elkaar op een podium, en een orkest van tien man achter hen. Leoni Jansen en Adelheid Roosen, die anderhalf jaar geleden ook al zo'n multiculturele avond muziektheater onder de naam Female Factory aanvoerden, gaan ditmaal vergezeld van collegae uit Suriname (hoewel woonachtig in Nederland), Texas, Schotland, Californië, Zuid-Afrika, Senegal, Bulgarije, Oezbekistan en Brazilië. En alles gaat samen; hoewel ieder haar eigen roots inbrengt, wordt het uiteenlopende repertoire door de funky arrangementen zodanig naar elkaar toe getrokken dat er één grote smeltkroes ontstaat.

Zelf spelen Jansen en Roosen een bescheiden rol, die voornamelijk bestaat uit het scheppen van cohesie, een paar grapjes met Nederlandse klassiekers als het `Wilhelmus' en `Aan de Amsterdamse grachten', en een enkel tekstje dat de betekenis van een volgend nummer van exotische herkomst verklaart. Verder zijn ze de gangmakers voor de zangeressen uit alle windstreken die hier ogenschijnlijk zonder enige onderlinge competitie samengaan. Ze fungeren als elkaars achtergrondzangeressen, ze zitten, staan of liggen naar de ander te luisteren, en illustreren de menslievende strekking van Female Factory door elkaar vaak – nogal vaak – te knuffelen. Het is een vredig samenzijn van verenigde naties, niet voor niets onder auspiciën van Amnesty International.

Humorloos is deze gevarieerd belichte en geënsceneerde voorstelling trouwens allerminst, al was het maar door een uitbundig anti-mannenlied waarbij de tien mannelijke orkestleden een hummend achtergrondkoor vormen. Ook wordt, in korte momenten tussen de nummers door, aardig gebruik gemaakt van de babylonische spraakverwarring, die in zo'n groep moet heersen. En de folklore wordt geïroniseerd in de aankleding: Adelheid Roosen draagt een Volendams kapje bij haar fantasie-klederdracht, terwijl op de lange witte jas van Leoni Jansen tegels van Delfts blauw zijn afgedrukt. Samen hebben ze een formule in handen, die een eenheid maakt uit het toppunt van verscheidenheid. Als ze daarmee op gezette tijden terugkomen, zou dat mooi zijn.

Voorstelling: Female Factory. Artistieke leiding: Leoni Jansen en Adelheid Roosen. Orkest o.l.v. Onno Krijn. Supervisie: Titus Tiel Groenestege. Gezien: 21/4 in Carré, Amsterdam. Aldaar t/m 25/4; daarna Den Haag 28/4, Leiden 6/5, Breda 8/5 en Rotterdam 10/5. Inl. (020) 422 67 57.