Kosovo 1

De berichten over bombardementen op Joegoslavië lijken routine te zijn geworden. Toch zal het bommentapijt op Joegoslavië geen enkel effect hebben op de houding van de regering in Belgrado, evenmin als de Amerikaanse bombardementen op Hanoi enig positief resultaat hadden. Integendeel. Levensgroot doemt de vraag op wat nu te doen.

Grondtroepen, zo klinkt het in toenemende mate. Dat is het laatste waar aan gedacht moet worden. Inzet van grondtroepen zal onvermijdelijk leiden tot een Europees Vietnam, met vrijwel zeker een herleving van de Koude Oorlog en een grote kans dat Rusland militair bij het conflict wordt betrokken, zodat een Derde Wereldoorlog voor de deur staat. Het is hoog tijd dat de NAVO toegeeft dat zij een beoordelingsfout heeft gemaakt en dat zij poogt om terug te keren tot de onderhandelingstafel. Dat, meer dan blijven bombarderen uit prestigeoverwegingen, zalhet gezicht van de NAVO, verstrikt in deze hopeloze onderneming, misschien nog kunnen redden.

Wellicht is er een oplossing denkbaar waarmee alle partijen zonder veel gezichtsverlies zouden kunnen instemmen en die voorkomt dat het separatisme van het UÇK wordt beloond, wat fatale gevolgen zal hebben voor de stabiliteit op de Balkan. Dat is Kosovo verheffen tot deelrepubliek van Joegoslavie en binnen dit gebied twee kantons met vergaande autonomie scheppen, een Servisch en een Albanees. Een vredesmacht van de OVSE, met daarin ook Russische troepen, zou voorlopig de orde kunnen bewaren.

De klok staat op vijf voor twaalf. Hoe langer het duurt, ook als uitsluitend wordt gebombardeerd, hoe groter de kans op directe betrokkenheid van het weinig stabiele, maar over duizenden kernwapens beschikkende Rusland.