VDB ontpopt zich als een kannibaal

Frank Vandenbroucke riep zichzelf al voor Luik- Bastenaken-Luik uit tot winnaar van de Waalse wielerklassieker. In de laatste klim schudde de Belg gisteren Michael Boogerd van zich af. ,,Ik voelde me zeker van te winnen.''

De gedachte na Ab Geldermans, Steven Rooks en Adri van der Poel de vierde Nederlandse wielrenner te kunnen worden die Luik-Bastenaken-Luik wint, schoot in de finale van La Doyenne even door het hoofd van Michael Boogerd. ,,Als je alleen voorop rijdt op de Saint-Nicolas, in de mooiste klassieker, gaat er veel door je heen'', zei hij met een verwijzing naar zijn ontsnapping in de laatste beklimming in Luik. De overpeinzing op twee wielen was van korte duur toen Frank Vandenbroucke voorbij kwam en in de straten van Ans naar de eerste wereldbekerzege in zijn carrière afstevende. Boogerd werd tweede. ,,Ik zat er zo dicht bij. Als Frank iets minder is, win ik hier'', sprak Boogerd die vorig jaar in Luik blij was met zijn vijfde plaats. ,,Ik was super, maar hij was gewoon niet te houden.''

Vandenbroucke, in zijn vaderland liefkozend VDB genoemd, begint kannibalistische trekjes te vertonen. De 24-jarige Waal is meedogenloos voor zijn concurrenten, net als de beste wielrenner die België ooit heeft voortgebracht, Eddy Merckx. Zoals elke beloftevolle renner in zijn land ontkomt Vandenbroucke niet aan vergelijkingen met `De Kannibaal', de man die alles wilde winnen en die ook de klassiekers en de grote etappekoersen won en wereldkampioen werd. De Ronde van Vlaanderen winnen blijft zijn droom, voorlopig staat de wereldtitel bovenaan het verlanglijstje van Vandenbroucke, in oktober te verdienen in Verona.

VDB's overwinning gisteren in de zwaarste klassieker, een week na zijn eerste en ijzersterke Parijs-Roubaix (zevende), was volgens kenners van `Merckxiaanse' klasse. Glimlachend liet de geblondeerde renner met de uitstraling van een musketier zich de complimenten welgevallen. ,,Ik ga vanavond de beelden bekijken'', zei Vandenbroucke op de vraag of hij zelf overeenkomsten zag met de rijstijl van Merckx. Het zou nog even duren voordat de winnaar de videobeelden zag van zijn zesde en belangrijkste zege van dit seizoen. Gisteravond werden VDB en zijn ploeggenoten van de Franse formatie Cofidis feestelijk onthaald in Hostellerie de la Place, de herberg van zijn ouders in Ploegsteert, op de Waals-Vlaamse grens.

Met hun tweede en een derde plaats waren Rabo-renners Michael Boogerd en Maarten den Bakker de besten van de rest. Zij hielden de gedesillusioneerde favoriet Michele Bartoli van het podium. De Italiaan zag zijn plan La Doyenne voor de derde achtereenvolgende keer op zijn naam te schrijven vooral getorpedeerd door Vandenbroucke. Met een gezicht dat boekdelen sprak, kwam Bartoli na zeseenhalf uur fietsen over de streep. De kopman van Mapei had het vertrouwen van veel Italiaanse immigranten in Luik beschaamd. ,,Forza Bartoli!'' riepen ze nog in met tricolore-vlaggen versierde straten.

De 85ste editie van de oudste wielerklassieker werd opengebroken door Laurent Jalabert. Nog voor de beklimming van de Redoute, veertig kilometer van het einde, werd Jalabert vermalen door het peloton. Toen Bartoli op de Redoute de aanval opende, was Boogerd de eerste die weer in zijn wiel kwam.

Zijn tweede aanval op de Redoute kwam Bartoli duur te staan. Moeiteloos bleef Vandenbroucke in zijn wiel om vervolgens met een tempoversnelling over Bartoli heen te springen. ,,Als Bartoli aanvalt, is het toch normaal dat ik antwoord?'', zei Vandenbroucke alsof zijn inspanning vanzelfsprekend was. Op zijn zeven kilo lichte fiets werd de Belg naar de top geschreeuwd door een schare fans. ,,Dat ga ik nooit vergeten in gans mijn leven.''

Hij nam een kleine voorsprong op een achtervolgende groep van vijftien renners, met daarin Bartoli, wereldkampioen Oskar Camenzind, diens knecht Peter Farazijn en vier Rabo's: Boogerd, Den Bakker en de Zwitsers Niki Aebersold en Markus Zberg. Met nog drie beklimmingen voor de boeg zag Vandenbroucke in dat een solo tot mislukken was gedoemd. Hij liet zich terugvallen in de groep achtervolgers. Op tien kilometer van de aankomst, op de Côte de Saint-Nicolas, waagde Boogerd het erop. Hij ontsnapte, maar daar was Vandenbroucke weer, die vorig jaar uitgerekend op dezelfde plek moest passen. Nu was dat lot Boogerd beschoren. De Belg won onbedreigd, voor Boogerd, Den Bakker en Bartoli.

,,Het staat zo lullig, tweede en derde, en de tweede plaats is de meest ondankbare die er is, maar we mogen best tevreden zijn'', becommentarieerde Boogerd de troostprijzen. ,,Het is toch de zwaarste klassieker'', zei de kampioen van Nederland, die na zijn zege in Parijs-Nice de hoogste prioriteit had gegeven aan een glansrol in Luik-Bastenaken-Luik. ,,Ik heb het geprobeerd, maar Vandenbroucke was super. Ik ben hard tegen de Nicolas opgereden, maar er was er eentje sneller. Hij heeft een jump in huis, ik niet'', zei Boogerd met een verwijzing naar zijn eigen gebrek aan explosiviteit. ,,Als Frank iets minder is, win ik hier. Maar hij was gewoon niet te houden.''

Den Bakker, woensdag tweede achter Bartoli in de Waalse Pijl, viel Boogerd bij. ,,Woensdag stuitte ik op een super-Bartoli, nu stuitten we op een super-Vandenbroucke.'' Den Bakker was bijna lyrisch over de geleverde strijd in de laatste kilometers. ,,De finale hier is de eerlijkste van alle klassiekers. Aan ploegentactiek heb je op dat moment niks meer, het is man tegen man, de beste wint.'' Den Bakker is optimistisch over zijn kansen aanstaande zaterdag in de Amstel Goldrace. ,,Met deze benen moet ik die kunnen winnen, sprak de man die vorig jaar op de streep in Maastricht werd verslagen door Rolf Jaermann. ,,In de Goldrace moet je een renner als Vandenbroucke met ploegentactiek kunnen inpakken. Hier lukt dat niet.''