Sohrab's extase is op maat geknipt

`Eindeloze extase' belooft de folder in de foyer van RASA. Echter niet zonder daarbij te vermelden: `Het programma duurt 75 minuten, zonder pauze.' Alleen al het feit dat Sohrab Fakir die laatste belofte zaterdag tot op de seconde gestand deed maakt duidelijk dat deze Pakistaanse soefi-zanger uit een ander hout gesneden is dan zijn legendarische landgenoot Nusrat Fateh Ali Khan (1948-1997). Die was na zo'n vijf kwartier vaak nog niet eens klaar met het gedeelte vóór de pauze.

Ook in de diepte gaat Sohrab niet ver. Zijn stemgeluid is aan de vlakke kant, zijn korte zinnen halen het niet bij de rijk versierde fraseringen waarmee Nusrat het publiek wist te biologeren. De musici van zijn zeskoppige Soung Ensemble bewandelen de muzikale middenweg. De aan twee zijden bespeelde pakwas-trommel zweept nauwelijks op, de door vier koorzangers bespeelde chapar-kleppers hebben minder effect dan het simpele handklappen van destijds, niet alleen bij Nusrat Khan, maar ook de concurrerende Sabri Brothers.

Pas een echt dubieuze rol in Sohrabs ensemble speelt de éénsnarige yaktoro-vedel die de koorzangers/klepperaars met de linkerhand omvatten. Het instrument is namelijk volslagen onhoorbaar, maar er wordt wel herhaaldelijk mee gezwaaid, als het even kan boven het hoofd. De reden tot dit vertoon is duidelijk, de instrumenten zijn behangen met kleurige frutsels die uiteraard wel moeten worden gezien. Voor de musici geldt hetzelfde: ze dragen allemaal een tulband en een hemd in knallend oranje en leider Sohrab heeft zijn baard zelfs in die kleur geverfd. Een en ander doet vermoeden dat Sohrab Fakir voor de mystieke eenwording met het Opperwezen - het beoogde doel van soefi-muziek - meer op het oog dan op het oor vertrouwt.

Hierdoor en omdat hij er in slaagt de afgesproken speeltijd te verknippen in zeven exact gelijke delen lijkt hij de bijna ideale figuur voor de moderne Westerse consument op toeristisch cultureel avontuur: exotisch, maar toch kort en voorspelbaar. Van zo'n uitgekiende aanpak `eindeloze extase' verwachten is in wezen natuurlijk net zo naïef als rekenen op een ultieme seksuele ervaring van per minuut betaalde telefoonseks.

Concert: Sohrab Fakir & Soung Ensemble. Gehoord: 17/4 RASA, Utrecht. Verder: 22/4 KC Vooruit Gent, 23/4 Zuiderpershuis Antwerpen, 24/4 Tropeninstituut Amsterdam.