RONALD HOOGEVEEN OVER

,,Het strijkkwartet heeft mijn hart, ik kan niet zonder. In een kwartet kun je stress met zijn vieren delen en samen zoeken naar de ideale manier om een stuk te spelen. Bovenal leert het je te luisteren. Dat is essentieel voor goed musiceren, in welk verband dan ook.''

Ronald Hoogeveen (50) is naast concertmeester van het Radio Filharmonisch Orkest primarius van het in 1981 opgerichte Raphael Kwartet, dat verder bestaat uit Rami Koch (viool), Zoltan Benyacs (altviool) en Henk Lambooy (cello). Het kwartet treedt komend weekeinde op in Eindhoven op het Festival Nederlandse Strijkkwartetten, waar zes strijkkwartetten muziek spelen van romantiek tot heden.

,,Tot mijn negentiende heb ik nooit kamermuziek gespeeld. In mijn eentje studeerde ik elke dag elf uur viool. Ontzettend stompzinnig. Tot Christiaan Bor in 1967 aan mij vroeg `Heb jij wel eens kamermuziek gespeeld?' Met hem en onder anderen mijn broer Godfried, solo-cellist van het Concertgebouworkest, heb ik toen het Octet van Mendelssohn gespeeld. Zóveel speelplezier had ik nog nooit ervaren, en dat gevoel is nooit meer weggegaan.

,,Het Raphael Kwartet is vernoemd naar de schilder Raphael. Op een schets van hem zit iemand heel rustig en gemoedelijk op een soort altviool te spelen. Dat beeld past bij ons. Het is moeilijk vier musici uit verschillende orkesten bij elkaar te houden, dus werken we nu vooral op project-basis. Vroeger speelden we alles; we hebben een repertoire van 170 kwartetten. Maar ik werd er gek van. Als je te veel muziek tegelijkertijd instudeert, gaat alles door elkaar lopen ten koste van de inhoudelijke diepgang. Het vergt tijd een stuk uit te kleden en in de grondverf te zetten. En dan moet het nog muziek worden.

,,Onderling maken wij nooit ruzie. Stom, hè? We zitten gewoon heerlijk muziek te maken. Uit plezier zijn we achttien jaar geleden begonnen, en plezier staat nog steeds voorop. In onze vrije tijd lopen we bij elkaar de deur niet plat, maar we kunnen wel goed met elkaar opschieten en we vullen elkaar aan. Dat is noodzakelijk om als kwartet zo lang bij elkaar te blijven. Bij ons regeert intuïtieve eensgezindheid over de muzikale aanpak.

,,Als concertmeester speel ik niet anders dan in het kwartet, maar in een orkest is er geen democratie. Een strijkkwartet leeft bij de gratie van communicatie, als orkestleden zich met elkaar bemoeien wordt het resultaat niet beter. Ik heb wel eens gedacht dat het ideaal zou zijn alleen nog maar in een kwartet te spelen, maar dan zou ik het symfonisch repertoire te veel gaan missen. Ik wil het allemaal. Een `veelspeler' noemt men mij vaak. Het zij zo, die veelzijdigheid houdt me fris.

,,Als kwartet hebben we in het verleden veel Frans repertoire gespeeld, vandaar dat we voor dit festival kozen voor het Strijkkwartet op. 121 van Fauré, een heel melodieus en impressionistisch stuk dat maar weinig wordt uitgevoerd. Het is ook een lastig werk. De structuur geeft zich niet meteen prijs en het duurt even voordat je ontdekt dat één rode draad de muziek bindt. Alle deeltjes hebben een lyrisch karakter en daarom lijkt het geheel uren door te kunnen stromen. Ik vind dat prachtig. Maar anderen zullen zeker denken `wat een vage muziek'.''

Festival Nederlandse Strijkkwartetten: 24/4 20.15 uur Rubin-, Doelen- en Raphael Kwartet; 25/4 17 uur Schönberg-, Mondriaan- en Franciscus Kwartet. Muziekcentrum Frits Philips Eindhoven. Res: (040) 2442020.