De Châtel: ingenieuze dans

Een gezamenlijke productie van twee gerenommeerde dansgroepen van verschillende pluimage is geen dagelijkse gebeurtenis. Het mag met recht een uniek evenement genoemd worden dat zaterdagavond in Rotterdam op het toneel werd gebracht. Ed Wubbe, artistiek directeur en choreograaf van het Scapino Ballet Rotterdam is steeds op zoek naar zulke ongewone samenwerkingsverbanden, niet alleen wat betreft dans maar ook op het gebied van muziek en beeldende kunst. Een dergelijke werkwijze is risicovol en de resultaten zijn niet altijd optimaal maar ze getuigt wel van ondernemingszin en artistieke vitaliteit. Ditmaal leidde het tot het prachtige werkstuk Epoxy dat voor beide participerende gezelschappen – het Scapino Ballet en de Dansgroep Krisztina de Châtel – een meerwaarde opleverde.

De Châtel tekende voor de choreografie. Het werken met een grote groep dansers (15 Scapinezen en 5 Châtelianen) heeft De Châtel duidelijk geïnspireerd, want Epoxy maakt vooral indruk vanwege de ingenieuze, steeds fascinerende formaties. Samengebalde clusters waaieren uit in kleine, afzonderlijke cirkels, meanderende lijnen, kleine en grote vierkanten en ruiten, en strakke lineaire opstellingen. De overgangen tussen de verschillende ruimtelijke patronen vinden, zoals eigenlijk altijd bij De Châtel, vrijwel onmerkbaar plaats en krijgen daardoor een onontkoombare logica. Het vertrouwde stramien van golvende ruggen, de ruimte doorsnijdende benen en kronkelende armen, is verwerkt op een vrije manier.

In zachtglanzende gouden en zilveren pakken gestoken lijken de dansers op futuristische wezens die als moleculen tot cellen samenklonteren en zich met kracht opsplitsen om nieuwe combinaties te vormen. Binnen de kluiten van lichamen zijn er levendige, gescheiden acties waarneembaar waarvan de gevolgde cyclussen soms enkele momenten samenvallen zodat er een krachtige, unisono stuwing ontstaat. Zo nu en dan maakt een enkeling zich uit de massa los en zoekt driftig een eigen weg.

Op het achterin het toneel hangende projectiescherm ontrollen zich licht-, film-, video- en live-computergestuurde beelden die de intentie van de choreografie weerspiegelen: vormen die hun contouren niet vasthouden maar steeds veranderen als een constant bewegende kosmos. Ook de speciaal geschreven muziek van Thom Willems heeft die elementen in zich.

Aan het eind wordt de nerveuze massaliteit vrij abrupt omgezet in een drietal paren, die verstild binnen hun eigen langwerpig lichtvlak een niet te scheiden combinatie tonen van tegenstelling en samengaan, van aantrekken en afstoten. Verrassend en verwarrend tegelijkertijd. De dansers voeren het bijna een uur lange Epoxy uit met een grote intensiteit, precisie, concentratie en vitaliteit, hetgeen deze geslaagde co-productie voor beide gezelschappen nog eens extra glans geeft.

Epoxy wordt voorafgegaan door Wubbes tweeëneenhalf jaar oude, interessante en mooi gedanste versie van Strawinsky's Le Sacre du Printemps.

Voorstelling: Epoxy van Scapino Ballet Rotterdam en Dansgroep Krisztina de Châtel. Choreografie en kostuums: Krisztina de Châtel. Reprise: Le Sacre du Printemps, Ed Wubbe/Igor Strawinsky. Gezien: 17/4 Stadsschouwburg Rotterdam. Tournee t/m 2/6. Inl: (010) 414 24 14.