DAVID SYLVIAN

Na zijn succes aan het begin van de jaren tachtig, solo en met zijn groep Japan, werd van David Sylvian de afgelopen tien jaar nauwelijks meer iets vernomen. Behalve dat hij samenwerkte met gerenommeerde muzikanten als Robert Fripp en Ryuichi Sakamoto, blijkt Sylvian in de tussentijd ook getrouwd te zijn (met zangeres Ingrid Chavez). Voor het componeren van nieuwe solo-nummers nam hij de tijd: vier jaar werkte hij aan de nieuwe cd, Dead Bees On A Cake, die nu is verschenen.

Bij het beluisteren van deze cd valt op hoe tijdloos Sylvians muziek is. De sfeer van Dead Bees On A Cake is net zo sereen en verstild als die op zijn eerste solo-cd, Brilliant Trees (1983). Ook de instrumentatie klinkt vertrouwd. Sylvian heeft nog altijd een hang naar Oosterse klanken, bijvoorbeeld het mooie subtiele geplop van Indiase percussie (tabla). De rest van de instrumenten lijkt zich in te spannen om de dynamiek en onverwachtheid van een nachtelijk oerwoud na te bootsen.

Maar al zijn er de nodige constanten met het verleden, David Sylvian muzikale taal is effectiever geworden: zijn nieuwe nummers hebben een organische structuur. Hij gebruikt geen melodische extremen, maar ontwikkelt zachtaardige, bijna monotone melodielijnen. Sylvian heeft een warme, ingehouden stem, die klinkt alsof hij met moeite zijn mond verlaat – als iets moois dat Sylvian het liefst voor zichzelf zou houden. De klank van die stem contrasteert sterk met de koel klinkende Ingrid Chavez die met hem meezingt in Café Europa.

David Sylvian: Dead Bees On A Cake (Virgin CDV 2876)