Broere wil geen recreant bij Oranje zijn

Mark Broere (28) is wellicht de beste volleyballer in de Nederlandse competitie. Toch behoort hij niet meer tot de nationale selectie. ,,Ik mocht alleen nog maar meetrainen. Dan ben je toch een recreant?''

De volleyballers van Dynamo spelen morgen de eerste wedstrijd van de finale play-offs tegen Vrevok. Een jaar geleden raakte de Apeldoornse ploeg de titel verrassend kwijt aan Nesselande. In Zevenhuizen werd Mark Broere toen verbaal onder vuur genomen door de aanhang van de thuisploeg. ,,Ik was compleet verrast'', herinnert Broere zich. ,,Er wordt weleens wat geroepen, maar nooit zo op de man. Ik vond het vrij grof allemaal. Ik begreep het ook niet. Waarom ik? Wat heb ik misdaan?''

Op die vragen kreeg Broere een half jaar later antwoord. ,,Er kwam tijdens carnaval een groepje mensen naar me toe. Ken je ons? Het waren de supporters van Nesselande die destijds zo hadden geroepen. Het bleek dat Pierre Mathieu (coach van Nesselande, red.) ze daartoe de opdracht had gegeven. Ik zou een interview in een regionale krant hebben gegeven waarin ik de spelers van Nesselande losers noemde en zei dat ze er niets van konden. Dat heb ik dus niet gezegd, ik heb niet eens met iemand van zo'n krant gesproken. Zou ook niet verstandig zijn om vlak voor de finale dergelijke dingen te roepen.''

Effect had die verhitte sfeer in de finalereeks wel. Want vooral op mentaal vlak dolf Dynamo het onderspit. ,,We waren geen team, maar zes individuele spelers'', beaamt Broere. ,,We hadden een raar seizoen, de coach werd tussentijds ontslagen. Er wordt vaak gezegd dat we arrogant spelen, maar ik zou het nonchalant willen noemen. Dat sluipt er onbewust in. We winnen soms ook zo makkelijk. Maar ineens verloren we in de Champions League dik van PUC en toen kwam er een aantal zaken naar boven. We hebben zes, zeven weken oorlog met elkaar gevoerd. Dat resulteerde onder meer in een overwinning tegen Wenen, maar in de finale tegen Nesselande ging het weer mis.''

Broere verwacht niet dat het tegen Vrevok weer zal misgaan op mentaal vlak. ,,We zijn verder dan vorig jaar'', constateert de aanvaller. ,,De halve finale tegen Zwolle was een goed ijkpunt. Daarin hebben we met passie gespeeld. We zijn mentaal veranderd. Dat merk ik aan de agressie, de wil om te winnen.'' Dat is volgens Broere mede de verdienste van de rebelse trainer Appie Krijnsen, een totaal ander type dan de voorgaande coaches. Broere: ,,Appie is open en behandelt iedereen gelijk. Hij geeft Frank Denkers (spelverdeler, red.) en mij op de training er soms behoorlijk van langs. Andere coaches lopen vaak met een grote boog om de vedettes heen.''

Broere gedijt goed onder Krijnsen en speelt een sterk seizoen. Dat is opvallend omdat de twee meter lange Utrechter vlak voor de start van de competitie volledig gedesillusioneerd van het WK terugkeerde. Broere moest in de belangrijke slotfase van het toernooi in Japan plotseling de door zijn enkel gezwikte Richard Schuil vervangen. Tegen de grote rivaal Italië werd met ongekend hoge cijfers verloren. Voor de laatste twee wedstrijden haalde bondscoach Toon Gerbrands allerlei kunstgrepen uit om Broere buiten de ploeg te laten.

Broere: ,,Mijn wereld stortte toen even in, mijn WK was voorbij. Je zit dan even met jezelf in de knoop. Want je hebt als topsporter een route uitgestippeld met het EK in Wenen en de Olympische Spelen in Sydney. Je beseft dat dat weleens niet kan doorgaan. Het liefste wil je meteen naar huis, maar dat kan natuurlijk niet. In Tokio heb ik toen nog een gesprek met Gerbrands gehad. Hij wilde nog een en ander uitleggen, maar ik had daar op dat moment geen behoefte aan. Ik zat ook maar een beetje naar buiten te kijken.''

Na de vraag of hij wel het vertrouwen van Gerbrands genoot, blijft het even stil. ,,Hij heeft me vooraf uitgelegd wat mijn rol zou zijn'', zegt Broere dan. ,,Ja, dat is een diplomatiek antwoord'', realiseert hij zich. Daarna besluit hij toch meer te zeggen: ,,Toon sprak zijn vertrouwen in mij uit, maar heeft dat nooit waargemaakt. Hij had me al eens een dag voor het EK van '97 laten afvallen. Dat vergeet je niet, onbewust voel je twijfel.''

Broere zegt zichzelf niet te overschatten. ,,Tegen Italië heb ik absoluut gefaald. Het was een wanprestatie. Van de hele ploeg? Waarschijnlijk wel. Maar je bent op zo'n moment alleen maar met jezelf bezig. Kijk, ik zie Schuil soms dingen doen, die liggen gewoon niet in mijn vermogen. Daar ben ik eerlijk in. Hij is een ongrijpbare speler.'' En hoe zit het met hem zelf? Broere: ,,Joop Alberda (voorganger van Gerbrands, red.) zei ooit tegen mij dat als ik in het veld kwam er altijd iets met de ploeg gebeurde. Ik kon voor een aparte sfeer zorgen. Net als Olof van der Meulen. Zo'n specifieke rol had ik gehoopt te krijgen van Toon.''

Maar de meeste wisselspelers kregen het hele seizoen geen speeltijd van Gerbrands. ,,Ik heb me er altijd over verbaasd dat bij andere landen wel veel spelers worden ingezet. Er waren momenten dat dat volgens mij bij ons ook had gekund. Zoals in World League tegen Argentinië. We waren al geplaatst voor de halve finale, maar toen wisselde hij ook nog niet. Ik ben gaan vragen waarom hij dat niet had gedaan. Hij zei dat de basisploeg zich moest voorbereiden op de wedstrijd tegen Italië. Zo heb je altijd wel een reden. Tijdens het WK ga je het niet nog een keer vragen, want je wilt geen onrust veroorzaken.''

Broere voelde zich desondanks niet nutteloos bij Oranje. ,,De rol van de wisselspelers was om het de A-ploeg op de trainingen zo moeilijk mogelijk te maken. Dat lukte aardig, we hadden ze op den duur aardig in de tang. Dat gaf bevrediging. Maar ik ben bij Dynamo gewend om altijd te spelen, je wilt ook zo graag spelen. En als je dan zes maanden aan de kant staat, is dat lang. Dan word je murw en dan onderga je zo'n WK. Daarom zagen we er in Japan misschien wat gelaten uit.''

In een gesprek een maand na het WK, liet Gerbrands aan Broere weten dat hij hem voor komend seizoen graag wilde blijven gebruiken als sparringpartner voor het basisteam. ,,Ik mocht wel mee naar de wedstrijd, maar zou zeker niet spelen, nooit'', vertelt Broere. Hij voelde zich min of meer gedwongen te bedanken voor de nationale selectie. ,,Want wie wil er nou zes maanden alleen maar trainen? Dan ben je toch een recreant?''

Dus blijft voor de 28-jarige Broere nu alleen nog Dynamo over. ,,Ik werd na terugkeer van het WK gebeld door Appie Krijnsen. Hij raakte precies de goede snaar. Ik mocht vakantie nemen, maar na één vrije dag ben ik weer begonnen. Heerlijk, zo tussen de vertrouwde gezichten. Ik was weer thuis! Later bekenden de andere spelers dat ze bang waren geweest dat ik geen bal meer zou raken. Dat ik mentaal geknakt zou zijn.'' Broere heeft een prettige competitie achter de rug. ,,Maar dat moet nog wel bekroond worden met de titel.''