Abba leeft voort in `Mamma Mia'

Mama Mia, de nieuwe musical van het mannelijke duo van het popkwartet Abba, bestaat uit een verhaal met veel verwikkelingen en oude Abba-liedjes. Het hele Prince Edward Theatre stampt mee op de maat.

Sinds de implosie van de keurige Zweedse popgroep Abba een kwart eeuw geleden werd er van Anni-Frid en Agnetha (de twee A's) en van Björn en Benny (de middelste B's) weinig meer vernomen. Björn scheidde van Agnetha (de blonde) en Benny hield het niet langer uit met Anni-Frid (de donkere). Dat was in 1981. Naar verluidt waren beide vrouwen al veel langer op elkaar uitgekeken, zozeer dat ze elkaar bij een fameuze ruzie met gouden platen schijnen te hebben bekogeld. Hoe het zij: ieder ging zijns weegs met medeneming van de vele miljoenen die waren verdiend met hits als `Waterloo', `Dancing Queen' en `Money, money, money'. Fans waren ontroostbaar.

Abba als groep mocht dan niet meer bestaan, de muziek van het fris ogende viertal bleef levend. Driehonderdenvijftig miljoen platen en vijfentwintig jaar verder is er nu een nieuw fenomeen: de Abba-musical. Mamma Mia, de voorstelling die vorige week in Londen in première ging, beschrijft niet de geschiedenis van de popgroep zelf, maar is een excuus voor het opnieuw te berde brengen van een groot aantal hits van de groep. Het project is wel het geesteskind van Benny Andersson en Björn Ulvaeus, de mannelijke helft van Abba, maar het verhaal is geschreven door de Britse Catherine Johnson. Die bedacht een plot, die voorziet in verwikkelingen op een Grieks eiland en vernuftig vorm gegeven is in een van het begin af geloofwaardig decor van Mark Thompson. De aankleding, vooral de terugkerende duikuitrustingen zijn een vondst, en de choreografie zijn van Anthony van Laast.

Donna Sheridan, ooit de lead-singer van Donna and the Dynamo's, is een alleenstaande Engelse moeder die met haar 20-jarige dochter Sophie op een geïsoleerd Grieks eiland woont en een hotel drijft. Als het doek opgaat treffen we Sophie aan, aan de vooravond van haar huwelijk, en in alle staten. Ze heeft heimelijk drie voormalige vrienden van haar moeder uitgenodigd, omdat ze wil weten wie haar vader is. Geen van de ex-minnaars, een reisschrijver, een bankier en een architect, is op de hoogte van het feit dat Donna destijds zwanger naar dit Griekse eiland is gevlucht. Donna zelf heeft haar Dynamo's uitgenodigd voor de grote dag en bruid en bruidegom (Skye, een city-dealer met burn-out) zijn elk omringd door een schare vrienden en vriendinnen: ruimte voor veel verwikkelingen. De handeling strekt zich uit tot en met de huwelijksceremonie.

Kaartjes voor `Mamma Mia' zijn nu al nauwelijks te krijgen en tijdens mijn woensdagavond-voorstelling werd al meteen duidelijk waarom. Nog vóór het doek was opgegaan was een deel van de Grand Circle, bij het zien van die titel in het programma, al uitgebarsten in een spontaan `Chiquitita'. Toen waren er nog twee uur te gaan, waarin de beste nummers ('The winner takes it all') terecht toevielen aan Siobh'an McCarthy (Donna Sheridan), een actrice met een stem als een klok. Zij verdiende eerder haar sporen in onder meer de originele productie van Chess – ook al een kind van de mannelijke helft van Abba (in samenwerking met Tim Rice). Voor sceptici was de grootste meevaller de zelfspot, waarmee bekende nummers in een totaal onverwachte context werden geplaatst. `Money, money, money' en andere afgedraaide nummers kregen daardoor een nieuwe betekenis en klonken opeens – vergeef me – fris!

Het meeste applaus, na dat voor McCarthy, was voor Caroline Sheen (Sophie), die deze avond inviel voor de alom geprezen Lisa Stokke. De Erica Terpstra-lookalike Louise Plowright, die één van Donna's Dynamo's speelde, kon én mooi zingen én kreeg terecht de meeste lachers op haar hand. In de Britse pers is veel aandacht besteed aan het maffe Engels van de Abba-songs (`walks along the Seine, happy in the rain''en `breaking up is never easy you know, but I have to go', maar het Mamma-Mia-publiek is voor zulke esthetische overwegingen niet in de stemming. Al vóór de pauze was het massaal meeklappen, maar bij de finale was het stampen en even voelde het of het balkon zou bezwijken. Maar dat was ook het enige gevaarlijke moment van de hele avond.

Mamma Mia. Tot september maandag t/m zaterdag in het Prince Edward Theatre, Old Compton Street, London. Tel. 00 44 171 4475400.