Stilletjes incasseren

De verleiding een grapje te maken is bijna onweerstaanbaar. Hoeveel aandelen Ahold bezitten de zeven commissarissen van het mondiale supermarktconcern gezamenlijk?

Vijftien. Ja, vijftien. De namen lezend van de zeven mannen vraag je je af: wie van hen heeft zoveel vertrouwen in het bedrijf dat hij 1200 gulden (de waarde op de effectenbeurs van vijftien aandelen) durft te investeren in Ahold? Hun gezamenlijke beloning was vorig jaar 490.000 gulden. Twee snippers financiële informatie uit het deze week verschenen Ahold-jaarverslag. Eind 1997 hadden de commissarissen met z'n allen nog 54.773 aandelen.

Het Ahold-verslag bevat geen fotootjes van de commissarissen. Nee, dan het Aegon-jaarverslag dat een week eerder verscheen: een serie kleine kleurenfoto's van de twaalf commissarissen, onder wie een vrouw. Zij hadden eind vorig jaar 25.774 Aegon-aandelen en ook zij hebben, zij het minder spectaculair, winst genomen en ongeveer 5.000 stuks verkocht.

Ahold en Aegon hebben veel gemeen: consumentenbedrijven, overname-konin- gen, meer medewerkers in Amerika dan op hun thuismarkt, volksaandelen, al jaren op de Amerikaanse effectenbeurs genoteerd. Geleid door generatiegenoten die zonder microfoon op een zeepkist kunnen gaan staan en de schare toespreken.

Zij scoren ook met hun communicatie met beleggers. In de ranglijst van het adviesbureau Rematch van de bedrijven met de beste investor relations steeg Aegon vorig jaar naar de eerste plaats (was nummer vier) en Ahold naar de tweede (was zes).

Maar in sommige opzichten blijft het behelpen. Eerst een klein punt. Zij geven niet de leeftijden van de bestuurders. Ook al is die informatie relevant: hoe zit het met de opvolging als de complete raad van bestuur uit aankomende 60-plussers bestaat? Onrealistisch?

DSM moest een apart schema maken om te zorgen dat niet de halve raad binnenkort achter elkaar met pensioen zou gaan. Leeftijden van bestuurders vermel- den is niet verplicht. In tegenstelling tot die van de commissarissen, plus hun bijbanen. De Aegon-commissarissen geven wel een onverplicht extraatje: hun verzuim op vergaderingen. Er was steeds ,,een dringende reden''. Zonder overigens namen te noemen.

Hoe Angelsaksich georiënteerd Aegon en Ahold bedrijfsmatig ook mogen zijn, als het op gevoelige informatie aankomt zijn zij oer-Hollandse familiebedrijven: liever zwijgen dan een standpunt formuleren. Zoals over het grote geld.

De fenomenale uitkomst van de optie- regeling bij Aegon was vorig jaar inzet van een publieke discussie. In het Aegon-jaarverslag blijkt daar niets van. De enige toespeling zou een zin kunnen zijn in het verslag van de commissarissen, waarin zij reppen van twee vergaderingen, een met de voorzitter van de raad van bestuur en een zonder hem. ,,Gedurende deze twee buitengewone vergaderingen kwam de bezoldiging van de leden van de Raad van Bestuur diepgaand aan de orde.''

Zo werkt het in Nederland: de commis- sarissen stellen formeel de arbeidsvoor- waarden vast van de bestuurders, inclusief hun opties en de criteria voor uitoefening, die uiterst vaag zijn. De commissarissen van Aegon willen hun prerogatief niet uit handen geven. De optieregeling wordt niet ter stemming voorgelegd aan de aandeelhouders.

De vier Aegon-bestuurders incasseerden vorig jaar samen naar schatting 100 miljoen gulden met hun uitgeoefende opties. Zekerheid over dat bedrag is er niet, doordat Aegon zich conformeert aan de Nederlandse traditie om geen informatie over deze transacties te geven. Het is niet voorgeschreven. Hoe zou de beurskoers vorig jaar hebben gereageerd als een stroom uitgeoefende opties gemeld had moeten worden?

Wat Aegon wel voorheeft op Ahold is dat de lezer de informatie krijgt om een slag te slaan naar de inkomsten uit opties. Bij Ahold is dat zonder het vorige jaarverslag onmogelijk. Vorig jaar incasseerden de zes bestuurders voor zo'n drie miljoen gulden opties.

De bezoldiging van de Aegon-top steeg met 1,6 miljoen naar 13,3 miljoen gulden. De zes van Ahold gingen op het eerste gezicht in salaris achteruit, met bijna 1,8 miljoen gulden naar ruim 13,2 miljoen. Een zeldzaam verschijnsel, maar toelichting ontbreekt. In 1996 was Ahold nog 15 mil-joen kwijt. Ahold geeft echter geen splitsing van het bedrag naar huidige en voormalige bestuurders.

Een bestuurder ging vorig jaar met pensioen, twee nieuwe kwamen erbij en een, E. Moerk, vertrok, zonder dat het verslag een reden geeft. In hun informeel getoonzette voorwoord, leidt de raad van bestuur de nieuwkomers in (,,Allan en Bob hebben beiden een indrukwekkende staat van dienst''). Moerk is ongenoemd. Wie nog een oud jaarverslag heeft, krijgt binnenkort een oproep het exemplaar in Zaandam in te leveren. Op de foto's zal Moerk worden weggeretoucheerd.