In het diepe

Als Van Lanschot ooit nog eens plannen heeft om reclame op televisie te maken, dan moet de succesvolle bank even bij verzekeraar Amev langs. Mogelijk is het jongetje uit de reclame van Amev, dat niet van de duikplank durft te springen, ook voor Van Lanschot inzetbaar. Met deze beelden kan de bank fraai illustreren waarom de zo lang geleden aangekondigde sprong naar het Amsterdamse Damrak nog steeds niet heeft plaatsgevonden. Ze wil namelijk helemaal niet.

Al sinds 1994 is er sprake van een beursgang. Schitterende beursjaren zijn niet benut. Bestuursvoorzitter Heemskerk liet gisteren met de nodige omzichtigheid weten dat dit jaar dan echt een beursnotering gaat volgen. De reden? Volgens het jaarverslag voor een betere spreiding van de aandelen en een betere toegang tot de kapitaalmarkt. Tegelijkertijd zegt Heemskerk geen extra vermogen nodig te hebben omdat de overnameplannen van een verzekeraar in de ijskast zijn gezet.

Conclusie: Van Lanschot moet naar de beurs omdat de aandeelhouders (een groot aantal Nederlandse banken en kapitaalverschaffers) dat willen. In 1994, toen Van Lanschot uit de greep van het Britse bank NatWest moest worden bevrijd, is hen beloofd dat zij uiterlijk in 1999 hun belang te gelde konden maken.

De bank waar openheid intern nu nog centraal staat zal zich de komende tijd aan de strikte beursregeltjes moeten houden als de beursgang er dit jaar toch van komt. Ook Heemskerk moet nog een beetje wennen: hij wil de datum van de beursgang tot het laatste toe als een verrassing houden. Als de beurs iets haat zijn het wel verrassingen.