Een speeltje voor wijn

De colaliefhebber heeft het maar makkelijk: er is slechts een beperkt aantal soorten te koop in Nederland. Een weekje flink doordrinken en je kent je favoriet. Met wijn is dat onbegonnen werk. Er zijn veel te veel soorten om het allemaal te proberen. Aangezien het leven te kort is om vieze wijn te drinken, moet je dus vooraf weten of een fles naar genoegen zal smaken of niet. Dat kan tot op zekere hoogte, maar het vergt kennis van zake. Zie hier in een notendop waarom wijn, anders dan cola, een `moeilijke' drank is, en waarom er over wijn duizenden gidsen bestaan en over cola niet.

Grofweg bestaan er drie soorten wijngidsen: sommige gaan over wijngebieden, andere bevatten proefnotities van afzonderlijke wijnen en de derde variant hanteert `moderne' invalshoeken. Zo'n moderne aanpak is een indeling van wijnen op smaaktype, in plaats van op regio of druivensoort. Multimediabenaderingen met dwarsverbanden tussen regio, druif, smaak en wijn liggen natuurlijk voor de hand. Oz Clarke's Wine Guide is daarvan het populairste voorbeeld. Clarke, die een hele reeks bestsellers op zijn naam heeft en ook regelmatig op de BBC-televisie optreedt, is een merk op zich in de wijnwereld.

Behalve de informatie die ook wel in zijn boeken te vinden is, bevat de cd-rom elementen die daar niet mogelijk zijn, zoals geluidsbestandjes met de juiste uitspraak van allerlei Franse en Duitse namen. Leuk zijn de korte video-fragmenten waarop je Clarke wijn ziet – en hoort – proeven. Met zijn kalende kop en expressieve gelaatsspieren is het een erg grappig mannetje. Hij vertelt aanstekelijk over de wijnen: aardbeien die over je tong dansen, dat soort werk. Maar na een paar keer heb je dat wel gezien en wil je echte informatie.

De verwachtingen waren hoog gespannen, want zo'n cd-rom biedt een zee van ruimte. Er kan een dertigdelige encyclopedie op, dus eindelijk is de mate van detail van de kaarten, of het aantal besproken wijnen, niet langer afhankelijk van de ruimte die een boek biedt. Dus wil je tot op straatniveau kunnen inzoomen op wijnstreken, zodat je precies kunt zien waar welk chateau ligt en op wat voor bodem. De kaarten op de cd-rom halen dat niveau op geen stukken na. Elke papieren atlas is klassen beter.

De cd-rom belooft beschrijvingen en waarderingen van ruim zevenduizend wijnen. Dat lijkt wel veel, maar de jaarlijkse gids van Hachette bevat er al meer, en die gaat enkel over Franse wijn. De besprekingen zijn in veel opzichten onbevredigend. Er zitten enorme hiaten in: van veel huizen worden enkele wijnen besproken, maar lang niet allemaal. Die selectie wordt overigens nergens verantwoord.

In de tweede plaats ontbreekt prijsinformatie. Ondanks alle mooie zoek- en selectiesystemen die een cd-rom handiger maken dan een boek, word je op deze manier weinig wijzer. Zoek een wijn die aan bepaalde criteria voldoet, en je krijgt een allegaartje van flessen van een tientje en van meer dan duizend gulden. De online database van het blad Wine Spectator (www.winespectator.com) is in dit opzicht veel handiger: daar kun je ook op prijsklasse selecteren: `geef mij alle Australische chardonnays onder de twintig dollar die tenminste als zeer goed zijn beoordeeld'. Ten derde onderscheidt Clarke in zijn proefnotities geen jaargangen, terwijl de verschillen in sommige gebieden, zoals Bordeaux, immens kunnen zijn.

In de vierde plaats schiet de optie om goede combinaties van wijn en eten te vinden tekort. Je kunt maximaal twee gerechten combineren, terwijl het bijvoorbeeld juist bij zoiets lastigs als een kaasplateau handig zou zijn als je pakweg vijf kazen kunt intikken en de computer die wijnen laat opzoeken die bij allemaal passen.

Oz Clarke's Wine Guide is een speeltje. Wie achtergrondinformatie zoekt kan beter een boek kopen, wie proefnotities wil wendde zich tot winespectator.com of de vele jaarlijks verschijnende proefgidsen. De filmpjes zijn vermakelijk, maar wie naar Oz Clarke wil kijken, is op den duur beter af bij de BBC.

Oz Clarke's Wine Guide. Websters Multimedia, prijs 85 gulden, voor mac en pc, isbn 1870604210.