Thuiszitter 3

Hoewel ik de bezorgdheid van Jeannet Dooper over het toenemend aantal tweeverdieners deel, getuigt haar artikel van een nogal ongenuanceerde houding ten aanzien van dit maatschappelijk probleem.

Ten eerste spreekt zij over de tweeverdieners alsof deze mensen altijd beiden een fulltime baan hebben en de zorg voor hun kinderen overlaten aan de kinderopvang, terwijl tussenwegen mogelijk zijn (bijvoorbeeld parttime werken en de zorgtaken delen). Dat een kinderdagverblijf ook een positieve invloed kan hebben op de ontwikkeling van een kind, lijkt in haar denkwereld bijna een onmogelijkheid.

Maar ook het beeld dat zij schetst ten aanzien van de thuiszittende ouder is ronduit clichématig te noemen: zij zouden geen stress kennen, zij zouden continu aandacht hebben voor het reilen en zeilen van hun kinderen, en hun kinderen zouden daarom tevreden zijn.

Hierbij wordt volledig voorbijgegaan aan de stress die het thuiszitten met de kinderen met zich kan meebrengen. Er spelen zich misstanden in gezinnen af (verwaarlozing, mishandeling, incest) die er ook al waren toen moeder nog altijd thuis was.

Het is uiteraard zeer goed mogelijk dat kinderen stralen en gelukkig zijn terwijl hun ouders ervoor kiezen ook iets anders dan hun zorgtaken bij te dragen aan de maatschappij. Dat hun andere bijdrage door Dooper wordt geridiculiseerd met `de behoefte je te laten commanderen door een baas', of `een nota te schrijven die toch in de prullenmand verdwijnt', draagt niets positiefs bij aan deze belangrijke discussie.

Want een belangrijke discussie is het. Echter, door deze te beperken tot het tekort aan (subsidie voor) kinderdagverblijven worden sommige aspecten over het hoofd gezien. Zo zouden de kinderdagverblijven een stuk minder belast worden als het voor beide ouders mogelijk zou zijn minder te gaan werken en de zorgtaken met elkaar te delen.

In de praktijk blijken bedrijven helaas nog steeds onvoldoende ingesteld op mensen die (tijdelijk) in deeltijd willen gaan werken. De reden dat veel ouders er in zo'n situatie voor kiezen om dan maar beiden te blijven werken, hangt samen met de sterk verminderde kans op een leuke baan als de kinderen groot zijn.