Thuiszitter 1

1Ik werk. Mijn vrouw werkt ook. Daarmee kwalificeren wij ons in de ogen van pedagoge Jeannet Dooper als `tweeverdiener'. Tegelijkertijd diskwalificeren wij ons volgens haar als ouder (NRC Handelsblad, 13 april). Dooper komt met een aantal argumenten waarop zij de stelling dat tweeverdieners zogenaamd hun verantwoordelijkheid jegens hun kinderen ontvluchten, baseert. Zo noemt zij onder andere dat de moderne mens zijn bestemming niet kan vinden, de eenzaamheid van thuiszitten niet meer aan kan en dat het inkomen omhoog gaat als je beiden verdient.

Zij vergeet een duidelijk profiel te geven van `de' tweeverdiener. In plaats daarvan creëert zij een cliché van de yuppen met kinderen die vijf dagen per week met piepende banden van de lease-auto bij de crèche stoppen om, met in de ene hand de mobiele telefoon, zo vroeg mogelijk het kind naar binnen te werken om het vervolgens zo laat mogelijk 's avonds weer op te halen. Ouders die 's ochtends discussiëren wie die dag deze vervelende taak op zich zal nemen, en yuppen die aan het einde van de maand hun gezamenlijke inkomen op de laatste cent na tellen en dit vervolgens snel besteden aan voor hen belangrijke materiële goederen. Met name die laatste constatering – dat alle tweeverdieners hun kinderen onvoldoende aandacht geven in ruil voor extra inkomen – is een van de meest kwetsende argumenten waarop ik niet eens wens in te gaan.

Wel kan tegenover het cliché van Dooper de werkelijkheid worden geschetst. De werkelijkheid draait om rationele ouders die weten voor welke verantwoordelijkheid zij staan, die afwegingen maken, die bepalen hoe zij met de opvoeding omgaan en dit alles op hun manier in balans trachten te brengen met hun visie op werk. Dat dat weleens spanning of stress met zich mee brengt lijkt me heel logisch en ook in het geheel niet ongezond. In dat opzicht dus geen enkel verschil met `eenverdieners'.

In mijn geval betekende dat bij het eerste levensjaar van mijn dochter de afweging maken: ga ik de onmogelijk geachte discussie met mijn toen nog Amerikaanse werkgever aan om vier dagen te gaan werken, of moet mijn kind vijf dagen naar de crèche? Ik koos voor het eerste, kreeg de ruimte van mijn werkgever, mijn dochter ging drie dagen naar een prima crèche en is vier dagen thuis.

Dooper verwijt de politiek te goed te zorgen voor de tweeverdieners door hen met prioriteit te agenderen. Zij doet met deze stelling een aantal politieke partijen onrecht aan. `De' politiek tracht juist het afwegingskader voor de jonge werkende ouders te creëren. Helaas blijft overigens wel het aantal crècheplaatsen substantieel achter op de vraag van de markt.

Op één punt ben ik het met Dooper eens: tweeverdieners gaan niet per se diepgaander met hun kinderen om. Dat heeft niets met de kwalificatie `tweeverdiener' te maken maar met je visie op opvoeding.