Mini-bikini's en puppyvet

Tot in de late uurtjes kun je in de disco terecht. Wie dan nog niet genoeg gefeest heeft, kan in de vroege ochtend naar een afterparty. Rond lunchtijd kun je dan naar bed.

Zondagochtend half zeven in Amsterdam. Gemeentereinigers zijn bezig de lege bierblikjes, gebroken glazen en flyers op te ruimen, de troep van de afgelopen uitgaansavond. Een enkele jogger of wielrenner komt langs en wat verdwaasde toeristen, op zoek naar musea die nog lang niet open zijn. Op de brug staat al een dakloze met zijn kranten. Heel af en toe komen er nog wat nachtvlinders voorbij, al zijn de discotheken alweer zo'n anderhalf uur gesloten. Een jongen in een hotpants met blote benen eronder komt opeens de hoek om zeilen en er rijdt een bomvolle auto zonder verlichting langs, even later gevolgd door een groepje tieners op fietsen, duidelijk gekleed op het hoofdstedelijke nachtleven.

Ze gaan allemaal richting discotheek Exit in de Reguliersdwarsstraat waar een afterparty, ofwel een feest na het uitgaan, met de naam `Morning Glow' is georganiseerd. Daar is de jongen in hotpants op de dansvloer druk aan het bewegen naast een jongen in Elvis Presley-outfit, een cowboy, meisjes in fluoriserende mini-bikini's of t-shirtjes met de tekst `hoer' erop. Op het podium staan leernichten en machomannen met ontblote bovenlijven. Er wordt frisse housemuziek gedraaid met funk-, jazz- en disco-invloeden. Een zangeres zingt live met de platen mee. Acts als danseressen in sprookjesachtige Barbie-jurken en een soort zilverkleurige doktoren die vers fruit uitdelen geven het feest wat extra's. De sfeer is uitstekend. Niet alleen wordt er veel gedanst, ook wordt er veel gegild - ten teken van enthousiasme.

Morning Glow-feesten zoals in de Exit worden steeds populairder. Werden de afterparties een half jaar geleden door het uitgaansblad Strictly nog doodverklaard, de Morning Glow loopt als een trein. Een meisje uit Tilburg dat naar Amsterdam komt om te stappen en meestal nog een paar uurtjes naar de Morning Glow gaat omdat ze vijf uur te vroeg vindt om te stoppen, verklaart: ,,De meeste afters zijn gericht op mensen die veel drugs gebruiken en die zich er naar gedragen. Hier is het gezellig, er hangt niet zo'n drugssfeer. De mensen zijn leuk en de muziek is goed.''

Een rondje in Exit, langs de chillout-ruimte waar softere muziek wordt gedraaid en gerelaxt kan worden door middel van massages, leert dat op dit feest meer afkomt dan trendy bezoekers. We zien tieners, nog met puppyvet, en wat ouderen, mannen en ook veel vrouwen, bloot, gekleed, verkleed. Alle kledingstijlen lopen door elkaar. Er is disco, glamour en wat glamrock. Sommigen zijn superbasic gekleed, anderen studentikoos. Overdadig nephaar zit naast gewoon haar en geen haar. De één is loom, de ander speedy.

Sommige bezoekers komen van buiten de stad speciaal naar Amsterdam om te afteren. Anderen zijn vroeg opgestaan voor de Morning Glow - moderne ochtendgymnastiek zou je kunnen zeggen - en weer anderen komen rechtstreeks uit hun werk. Er wordt veel barpersoneel van omliggende cafés gespot en clubeigenaren. Een groot deel van de bezoekers komt uit discotheken en van feesten: van de mooie-mensenclub Sinners tot de voorheen extravagante It en de trendy club Roxy, van Soap tot Speedfreaks. Daar worden flyers uitgedeeld, zodat mensen weten waar ze naartoe moeten als de disco's hun deuren sluiten en ze nog verder willen - niet zelden als gevolg van de nodige narcotica.

In de discotheken zelf worden nauwelijks meer afterparties gehouden sinds ze wettelijk nog maar vijf keer per jaar langer dan normaal open mogen blijven (4 u door de week, 5 u in het weekend). Een enkele discotheek maakt geen gebruik van de mogelijkheid langer open te blijven, zoals de Roxy die in haar elfjarig bestaan pas twee keer een afterparty organiseerde. In een discotheek als Trance Buddha en Escape wordt wel vijf keer per jaar geafterd.

De echte partyganger laatzich daardoor niet ontmoedigen. Er worden heel af en toe illegale afterparties georganiseerd, die vaak alleen te vinden zijn als je de juiste kennissen hebt. En sinds het gemeentebeleid strenger is geworden, organiseren partygangers meer huisfeestjes. En een enkele bar of club gaat al enkele uren na sluitingstijd van de reguliere disco's open. Zoals Club 13, tegenover de It en Club Zoo. In Club 13 komen vooral taxichauffeurs. De muziek is top 40 en Hollandse meezingers. Jonge mensen zie je er nauwelijks. Club Zoo is wel een echte afterclub waar vooral jonge mensen komen. Velen wijken bovendien naar een plek ver buiten het centrum van Amsterdam waar minder strikte sluitingstijden gelden. In het havengebied zit bijvoorbeeld Delta. Een busje met geblindeerde ramen dat door Amsterdam rijdt zorgt dat het publiek daar terecht komt. ,,Een verschrikking'', volgens ingewijden. ,,Mensen zijn er te ver uit hun dak, de sfeer is er luguber. Iedereen is zo ontzettend op zichzelf.'' In Zaandam zit nog de After Hour Power-club.

Clif Mahangoe van Sunrise Entertainment die de Morning Glow-feesten organiseert, probeert per maand op z'n minst twee afterfeesten te geven in clubs die zelf geen gebruik maken van de vijf afterfeesten, zoals Akhnaton en Club 114. Mahangoe wil op de Morning Glow-feesten de oude It-sfeer oproepen en doet dat door redelijk softe muziek. ,,Hierdoor komen er ook meer vrouwen en minder agressieve types''. Ook wordt er een streng deurbeleid gevoerd. Alleen ,,de goed uitziende en leuke types'' komen binnen. Bovendien moet de entreeprijs van 25 gulden foute types buiten houden.

Als de Morning Glow is afgelopen, is het lunchtijd. De meeste bezoekers zijn al naar huis. De paar die-hards die nog steeds niet voldaan zijn, gaan door. Ze gaan after-afteren in café's als de Bulldog, die al weer open zijn. En een enkeling geeft thuis nog een feestje.