Larry Clark laaft zich aan de jeugd

Another Day In Paradise, de tweede film van fotograaf Larry Clark, is een film over schoonheid. Schoonheid staat voor deze regisseur niet gelijk aan het goede, maar aan het jonge. Clark heeft veel verderf nodig om dat te laten zien, maar laten zien doet hij het. Hij bouwt een hele wereld, bevolkt met dieven en junks, bezig met drugs en geweld, besmeurd met bloed en gekrenkt door pijn. Hij laat dat alles opdraven om één gezicht in de zon te zetten, op een maïsveld, in warm geel licht, een gezicht waar al het voorafgaande nog geen vat op heeft gekregen. Nog niet.

Another Day in Paradise is een variant op het Bonnie and Clyde-thema, dat zich dit keer afspeelt in de jaren zeventig in het middenwesten van Amerika. In deze versie komen twee paartjes voor: Bobbie en Rosie, twee tieners, die op sleeptouw worden genomen door Mel en Sid, twee bijna veertigers. Ze overvallen geen banken, maar breken wel kluizen open en stelen drugs. Als Bobbie en Mel aan het werk zijn, neemt Sid Rosie mee uit winkelen. 's Avonds gaan ze gevieren lekker duur uit eten en terug in het motel helpen Sid en Mel de dronken kinderen in bed.

De inhoud van Another Day in Paradise is minder onbekend dan die van Kids, Clarks door Harmony Korine geschreven debuut dat het gewild verrotte leven van een groep New-Yorkse tieners liet zien. Deze film past zich te veel aan de wetten van het genre aan om onthutsend te zijn, maar is in details schattiger en schokkender dan je van dit soort films gewend bent. Clark zegt zelf dat dit zo is omdat hij het leven van de in zijn film geportretteerde criminelen en verslaafden van binnen uit kent. Hij heeft het ook vaak gefotografeerd; in het Groninger Museum is nu een overzicht van Clarks foto's te zien. Grappig in de film is bijvoorbeeld dat Bobbie als Rosie zwanger blijkt, zich bezorgd afvraagt of ze niet moet stoppen met roken. Een scène eerder klaagt Mel over het vervelende feit dat Rosie haar heroïne niet wil spuiten. Snuiven is veel duurder. Het geweld in de film, die uitsluitend met natuurlijk licht werd gedraaid, is zowel minder dramatisch als pijnlijker dan je het doorgaans in de bioscoop te zien krijgt.

Mel en Sid worden gespeeld door twee sterren, James Woods, die ook produceerde, en Melanie Griffith, die allebei de kans grepen om in een bijzondere film in een rol te schitteren die hen niet op het lijf geschreven leek. Hun gezichten krijgen in Another Day in Paradise geen sterbehandeling, ze spelen zich de rimpels uit hun lijf. Zo'n behandeling is gereserveerd voor Vincent Kartheiser, die Bobbie speelt. Om zijn gezicht lijkt het Clark allemaal begonnen. Kartheiser is niet mooi, zoals Woods en Griffiths dat ondanks hun leeftijd nog wel zijn. Kartheiser is jong, en juist omdat hij niet mooi is, kun je zien dat het hier alleen de jeugd is die straalt. Clark kastijdt haar om haar des te beter te kunnen zien; hij moet, zoals dat gaat alsmaar ouder wordend, ook aan haar verslaafd zijn geraakt.

Another Day in Paradise. Regie: Larry Clark. Met: James Woods, Melanie Griffith, Vincent Kartheiser, Natasha Gregson Wagner. In: 6 theaters.