Introdans tettert halleluja en amen

Dromen en bedrog heet de nieuwe avondvullende productie van Introdans. De choreografen Kirsten Debrock en artistiek leider Ton Wiggers stellen in het programmaboek dat het koesteren van idealen essentieel is. ,,Ook al is iets niet realistisch, je kunt ervoor kiezen om het toch te blijven najagen.'' Dat is waar. Maar of het om een gelukkige keuze gaat, die ook aan een publiek moet worden voorgelegd, is een tweede. Soms zijn dromen bedrog. Aan het begin van de voorstelling rolt een jongen een draad af, die om de taille van een vrouw gewikkeld is. Zij is een rondtollend mysterie dat hij probeert te ontrafelen. Later verschijnt de vrouw nogmaals in beeld. Doodgemoedereerd rolt zij een echt bolletje wol op. Van een nieuwsgierige partner aan het uiteinde van de draad is geen sprake meer.

Tussen deze momenten door, en nog enige tijd daarna, verdooft Introdans met een lange reeks, choreografisch weinig verrassende scènes. Ze staan bol van de pathetiek en de kitsch, zonder knipoog.

De dansers, over wie geen kwaad woord, zwiepen het bovenlichaam dramatisch achterover, vallen bijna in katzwijm of maken een statige, simpel geconstrueerde formatie door overdreven nadrukkelijke poses tot iets quasi indrukwekkends en dynamisch. Hier en daar dringt de gedachte aan een slecht gekopieerde Jirí Kylián zich op. De hoofdzakelijk vocale muziek van Bach, Van Beethoven en Burgon, van Ligeti, Fauré en Liszt, tettert dood en wederopstanding. Halleluja en amen! De donkerpaarse rokken met fuchsia-rode details zwieren bijpassend, de witte bandage-achtige kostuums doen het ook niet slecht. Op het videoscherm, eerst vierkant met rode rand, later rond als een medaillon, rollen golven ons tegemoet, vliegen zwanen voorbij en knipperen de oogleden van de als doden geschminkte dansers. En om de magie nogmaals te benadrukken, schieten sterren lichtjaren ver weg, wiebelen vingers geluidloos tinkelend en schrijdt een danser in fonkelend goud plotsklaps voorbij.

Het effectbejag geniet op één moment het voordeel van de twijfel, wanneer Danilo Mazzotta, op spitzen, een spetterend staaltje academische danstechniek presenteert en vervolgens `cool' de coulissen inwandelt.

Voorstelling: Dromen en bedrog door Introdans. Choreografie: Kirsten Debrock en Ton Wiggers, decor: Christoph Ragg. Gezien: 10/4, Schouwburg Arnhem. Inl. tournee: (026)351 21 11.