Semana Santa

Op Goede Vrijdag heeft uw correspondent in Spanje ons willen vertellen wat in mijn land en met name in mijn stad van herkomst, Sevilla, zich rond de herinnering van het lijden van Christus afspeelt. Tot mijn teleurstelling laat hij een deelnemer aan de processie, Rodrigo de Zayas, musicus en schrijver en, volgens eigen woorden `overtuigd atheïst' vertellen wat de viering van de Goede Week in Sevilla inhoudt.

Ik vind het jammer dat de lezer zo een gekleurde, beperkte en onrealistische indruk overhoudt van de `Semana Santa'. De Semana Santa van Sevilla is namelijk hoofdzakelijk een religieuze belevenis, de manier waarop het volk van Sevilla Christus en zijn bedroefde moeder wil vergezellen. Volgens Zayas heeft de `officiële katholieke kerk' niet veel greep op de broederschappen. Deze stelling is onjuist: alles gebeurt onder de hoede van de plaatselijke kerk en wordt door haar aangemoedigd. Het deelnemen aan de activiteiten van de broederschappen zoals de processies, helpt de mensen dichter bij God te komen; ieder op zijn/haar manier. Maar voor de grote meerderheid gaat het om een godsdienstige beleving, die heel goed samengaat met het genieten van het hoogtepunt van de Spaanse Barok, met het deelnemen aan een eeuwenlange traditie en met het ondergaan van een jaarlijks indrukwekkende zintuigenlijke ervaring. Ik zal niet ontkennen dat het voor een aantal mensen `alleen maar' een `theatrale beleving van de cultuur' is, maar men doet de `Semanta Santa' ernstig tekort door als enige de visie van Zayas hierop te geven.