Onderwijs

Velen gaan er van uit, dat het onderwijs in Nederland op een kwalitatief hoogstaand niveau wordt gegeven, ondanks steeds meer negatieve berichten. Helaas, op steeds grotere schaal wordt bij het voortgezet onderwijs onbevoegd les gegeven, neemt lesuitval toe door het ontbreken van docenten en is er geen geld beschikbaar voor de meest elementaire voorzieningen.

Deze voor de hele samenleving rampzalige ontwikkelingen moet onder andere door de overheid en door de vakbonden een halt worde toegeroepen door hoge kwaliteitseisen te blijven stellen aan het personeel. Door veel betere primaire en secundaire arbeidsvoorwaarden moet het toch lukken om hoger opgeleiden aan te trekken en de personeelsvlucht uit het onderwijs te stoppen.

Tot mijn verbijstering las ik echter, dat de bonden de bevoegdheidseisen voor leraren willen loslaten onder het motto ,,beter een slechte leraar dan geen leraar'' (NRC Handelsblad, 26 maart).

Arme leerlingen; les van een dilettant. Arme leraren: het beroep blijkt niets voor te stellen. Gevolg: door dit negative imago zullen nog minder hoog opgeleiden voor dit vak kiezen.

Is dit de definitieve dolkstoot voor het onderwijs, of doen ouders, leerlingen en leerkrachten er nog wat aan, door uiterst krachtig te protesteren?