Van Ommeren blokkeert `fusiecoup'

Tijdens Van Ommerens aandeelhoudersvergadering vierde de paradox gisteren hoogtij. Iedereen was het eens over de noodzaak tot schaalvergroting, maar de top van het havenbedrijf torpedeerde de poging van aandeelhouders om alsnog te fuseren met Pakhoed.

Het had een unicum in het Nederlandse bedrijfsleven kunnen worden: verzamelde aandeelhouders die `hun' bedrijf alsnog dwingen tot een eerder afgeketste fusie met een branchegenoot, omdat de markttechnische redenen daarvoor nog volop aanwezig zijn. Het betrof de alom bepleite, maar medio vorig jaar jammerlijk gestrande fusiepoging tussen de havenbedrijven Van Ommeren en Pakhoed (Vopak).

Deze `lijmdroom' van directeur P. de Vries van de Vereniging van Effectenbezitters (VEB) en zijn aanhang werd gistermiddag tijdens Van Ommerens drukbezochte aandeelhoudersvergadering ruw verstoord. Nog voordat De Vries z'n vooraf verspreide rapportage `Toelichting VEB-actie VOPAK, samen sterk' kon propageren, maaide president-commissaris K. de Kluis hem bruusk het gras voor de voeten weg. Na het afketsen van de – naar wordt gezegd negende – fusiepoging Van Ommeren en Pakhoud, juni vorig jaar, volgden volgens De Kluis nog twee vergeefse pogingen de breuk te lijmen.

Al in juli 1998 werd op commissarisenniveau al weer gepraat in een poging het door velen als logisch beschouwde en voordelig geachte `Vopak' alsnog leven in te blazen. En van eind december tot in februari dit jaar volgde een zoveelste vergeefse poging. ,,Maar het elan was weg'', sprak De Kluis. ,,De wil om tot overeenstemming te komen was er niet meer.''

Nee, aan persoonlijke strubbelingen had het niet gelegen, verzekerde hij de zaal. Bestuursvoorzitter Carel van den Driest knikte instemmend en knoopte daaraan vast dat er evenmin `majeure culturele verschillen' bestonden. Hij zag als directe aanleiding van het fusiedebacle de Brusselse eis dat Pakhoeds Paktank Botlekterminal met een capaciteit van een half miljoen kuub ter handhaving van een nominale concurrentie in het Rotterdamse dicht moest. Een reden die door veel buitenstanders niet al te serieus wordt genomen. Vopak had wereldwijd immers een tankopslag van 30 miljoen kubieke meter overgehouden.

VEB-voorzitter De Vries zag niet alleen zijn fusiecoup gefrustreerd, hij moest zich ook nog verdedigen tegen het verwijt dat zijn mobilisatie van aandeelhouders ten faveure van het betreurde Vopak onrust had gezaaid onder Van Ommerens personeel. Vopak is een gesloten boek, aldus de getergde zegsman B. de Knijff van de centrale ondernemingsraad. Hij verzekerde dat een gedwongen fusie ,,eerder tot een botsing dan een versmelting van beide culturen zou leiden''.

Niettemin beklemtoonde bestuursvoorzitter Van den Driest in zijn praatje tot de aandeelhouders dat het tempo van de schaalvergroting in Van Ommerens kernactiviteit (tankopslag) `heel groot' is. ,,Dus als wij een versnelling van Van Ommerens groeiproces kunnen stimuleren, dan graag.'' Nu het met de meest voor de hand liggende partij – Pakhoed – niet wil lukken, richt Van den Driest de blik vooral op `andere internationale tankterminalbedrijven'. ,,Het is een klein groepje, je kent elkaar goed en andere partijen zien ook het nut van schaalvergroting. Wij zijn in gesprek.'' Tot de aspirantpartners waarmee wordt gesproken behoort de Noorse tankrederij Stolt Nielsen.

Dat Van Ommeren zich na het debacle met Pakhoed inderdaad geen afwachtende houding kan permitteren, bleek uit de winstwaarschuwing die Van den Driest gisteren ook deed. Na het recordjaar 1998 voorziet hij dit jaar een 10 à 20 procent lagere operationele nettowinst. En hoewel de tankopslag goed op peil blijft, raakt de tankvaart achter. Op het Damrak sloot het recentelijk toch al geplaagde havenfonds gisteren nog eens 10 procent lager op 26,90 euro.