Topless Women

De verwarring die de filmtitel Topless Women Talk about Their Lives tijdens serieuze festivals als Locarno 1997 veroorzaakte, moet de debuterende Nieuw-Zeelandse regisseur Harry Sinclair als muziek in de oren hebben geklonken. De titel helpt bovendien om aandacht te krijgen, al resulteerde het niet tot een roulement in de Nederlandse bioscopen en beleeft de low-budget 16mm-film nu bij de VPRO zijn nationale première.

Sinclairs film is geen porno, maar een uit losse vignetten opgebouwd groepsportret van tot de Generation X behorende vrienden en kennissen, waarvan Sinclair de formule aanvankelijk uitprobeerde in een programmaserie voor de Nieuw-Zeelandse televisie. Zo is er een door haar vriend verlaten vrouw, die zich verslaapt voor de op het laatste moment geplande afspraak met de abortuskliniek en dus nu op zoek is naar een geschikte vader, eventueel zelfs de biologische; er is een andere vrouw die volgens alle rituelen trouwt in het stamdorp van haar Maori-echtgenoot; en er is de gemankeerde filmmaker Ant, die uit wanhoop over eigen kunnen zijn door een gebrek aan borstvoeding geïnspireerde scenario Topless Women Talk about Their Lives in de branding smijt. Even later loopt een Duitse regisseur over hetzelfde strand (op zoek naar een locatie uit The Piano), vindt het script en verfilmt het in eigen land als Frauen ohne Hemde sprechen über ihren Lebenslauf, een doodernstige teutoonse stijloefening met recht in de camera kijkende, halfblote Brunhilde`s tegen de achtergrond van strijkplank en magnetron.

De vrienden en verwanten van de nu voor het eerst succesvolle scenarist putten zich na afloop van de Nieuw-Zeelandse première uit in het soort van eufemistische loftuitingen, dat je nu eenmaal hoort te bezigen als een van je vrienden ontzettend z'n best heeft gedaan. Een deel van de moraal van Sinclairs film betreft de rampzalige gevolgen van zulke fluwelen handschoenen. Echte vrienden verdienen meer oprechtheid.

Topless Women Talk about Their Lives is zeker niet de minste van een lange reeks semi-geïmproviseerde films over het onvermogen van twintigers in de jaren negentig om hun leven richting te geven (bij voorbeeld Love and other Catastrophes, Singles en Hufters & Hofdames). Het meest opvallend is nog wel dat in ons globale dorp nauwelijks meer verschil bestaat tussen Auckland, Dinslaken of de Amsterdamse Jordaan.

Topless women talk about their lives. (Harry Sinclair, Nieuw-Zeeland, 1997), Ned.3, 23.17-00.45.