Stanly Kubrick

Kubrick's DonauMijn complimenten voor het artikel van Dirk van Weelden over Stanley Kubrick (CS 26-3). Hij slaat wat mij betreft de spijker op zijn kop met zijn theorie over het gebruik door Kubrick van de camera als handelend, expressief personage. Eenmaal slaat hij de plank echter volledig mis, waar hij spreekt over Mozarts `Blauwe Donau'. De componist moet natuurlijk Johann Strauss jr. zijn (die ongetwijfeld heel blij met dit compliment zou zijn geweest).

Jammer ook dat Van Weelden het bij deze enkele notitie over Kubricks `filmmuziek' laat. Wie behalve zijn ogen ook zijn oren de kost geeft, zal ontdekken dat Kubrick in zijn belangrijkste films (2001, A Clockwork Orange, Barry Lyndon en The Shining) in twee opzichten afwijkt van het meest gangbare. Hij maakte bijna uitsluitend gebruik van `muziek uit blik', en (bijna tegenstrijdig) gaf die muziek een rol die haar tot net zo'n handelend personage maakt als de camera. Het is geen filmmuziek, geen achtergrondmuziek maar muziek op de voorgrond, leidend of vertellend aanwezig, net zoals veel van Kubrick's `voice overs'.