Neushoornlust

De neushoorn in diergaarde Blijdorp had zich duidelijk ontuchtig vermaakt, en was daarna gaan slapen. Luid snurkend lag hij in het stro.

Maar zijn lid had er nog geen genoeg van, en leidde een eigen leven. Pulserend kroop het rond, als een grote worm links en rechts hoopjes stro opduwend. Af en toe leek het zijn kop op te richten om in het rond te spieden. Toen verslapte het, en trok zich terug in de slijmerige schacht van de rinoceros.

Ik had meteen alle begrip voor de potentieverhogende werking die neushoornhoorn wordt toegedicht. Lijkt fantastisch, zo'n reusachtige roede.

Maar wat, stelde ik mij voor, als je eigen lid ook ineens het initiatief vertoont dat de neushoorn net had gedemonstreerd? Dat het van binnenuit je gulp openritst, natuurlijk net in een drukke winkelstraat. Of dat het tijdens het pinnen bij Albert Heijn op het toonbankje van de caissière gaat liggen, en haar onderzoekend aankijkt.

Ik heb het dikhuidenverblijf direct moeten verlaten, want mijn neushoornfantasieën hadden een alarmerend effect: acute impotentie.