Martyn Bedford

`Goochelaars en leugenaars hebben dezelfde vaardigheden nodig voor hun succes," zegt Red Brandon, de hoofdpersoon van Martyn Bedfords nieuwe roman The Houdini Girl. `Het vermogen iemand recht voor z'n neus te misleiden, inzicht in de geest van je slachtoffer, acteertalent. Je laat wat echt is vals lijken, wat vals is echt.' De 29-jarige Red is een succesvolle goochelaar en beheerst alle technieken tot in de puntjes. Maar wanneer Rosa, zijn Ierse vriendin, de ultieme verdwijntruc uitvoert, en zomaar op een dag uit een rijdende trein haar dood tegemoet springt, staat hij voor een raadsel. The Houdini Girl is het thrillerachtige verslag van zijn zoektocht naar de waarheid, maar gaat daarnaast ook over de klassieke vraag in hoeverre je je naasten eigenlijk kunt kennen.

Red ontdekt dat Rosa hem in het jaar dat ze samenwoonden een overtuigende illusie heeft voorgespiegeld. Zo bleek ze niet fulltime te werken maar slechts drie dagen in de week, en weet niemand wat ze op de overige twee dagen uitspookte. En in haar weekendtas, die hem door een onbekende wordt toegestuurd, vindt hij een afscheidsbriefje, een ticket Heathrow-Amsterdam en twee Amsterdamse telefoonnummers. Red besluit zelf in Amsterdam te gaan kijken, en ontdekt er dingen over Rosa die hij liever niet had geweten.

Amsterdam heeft hier, zoals in wel meer recente fictie, de rol van poel des verderfs, de plek waar alles mogelijk is op het gebied van prostitutie en drugs en dus ook geloofwaardig kan worden gesitueerd. Die overdreven nadruk op de groezelige kanten van de stad doet voor Nederlanders wel wat potsierlijk aan, vooral gecombineerd, zoals hier, met een heuse excursie naar het Anne Frankhuis en een karikaturaal beeld van immer pannekoeken en poffertjes verslindende Amsterdammers. Toch is The Houdini Girl een onderhoudende roman, en hoewel de lezer al is gewaarschuwd door Reds bespiegelingen over leugens en illusies houdt Bedford de spanning er tot op het laatst in.

Martyn Bedford: The Houdini Girl. Viking, 307 blz. ƒ42,55