Kwestie-Indonesië

J.L. Heldring trekt in zijn op 30 maart verschenen column een interessante parallel tussen de `Indonesische' kwestie in de jaren 1945-1949, waarbij een belangrijk deel van de wereldopinie Nederland als agressor brandmerkte, en de `Servische' nu. Op één punt behoeft het beeld dat hij schetst een correctie, namelijk daar waar hij stelt dat al bij de bekende rede van koningin Wilhelmina van 7 december 1942 Indonesië `in principe de onafhankelijkheid' was beloofd. In werkelijkheid was er in die fameuze radiorede, waarnaar later nog een complete Nederlandse divisie is vernoemd, slechts sprake van de toekenning van zelfbestuur met behoud van het Rijksverband en dat was dus wel even iets anders. De enige Indonesische minister in het toenmalige kabinet, Soejono, heeft zich dan ook met hand en tand verzet, maar tevergeefs. Niets kon minister-president Gerbrandy na de oorlog meer ontstemmen dan de bewering dat de regering al in 1942 had beloofd het Koninkrijk te ontbinden, en gelijk had hij.