Aegonplein

De gemeente Den Haag heeft een uniek initiatief genomen, dat Nederland op z'n kop zal zetten als het voldoende navolging krijgt. De gemeenteraad heeft erin toegestemd dat het verzekeringsconcern Aegon het Mariahoeveplein waaraan het nu zetelt, omdoopt tot Aegonplein.

In ruil daarvoor neemt Aegon de verplichting op zich om het enigszins verpauperde plein voor vier miljoen gulden opnieuw in te richten en twintig jaar lang te onderhouden. Het druist in tegen de regels van de gemeente, maar financiële nood breekt wet. Voor Aegon zijn die vier miljoen gulden pinda's, want de vier leden van de raad van bestuur verdienden vorig jaar alleen al aan hun aandelenopties genoeg om heel Den Haag op te kunnen kopen.

Natuurlijk heeft de gemeente Den Haag meteen veel sussende woorden gesproken – maar die kennen we: dat hiermee in Den Haag `geen historische straatnaam' verdwijnt, en dat andere bedrijven nu niet moeten denken dat identieke verzoeken ook zomaar worden gehonoreerd. Maar wie voor vier miljoen te koop is, is dat meestal ook voor vijf miljoen.

Een ongekende opwinding maakte zich dan ook van mij meester toen ik het nieuws had verwerkt. Tot welke bizarre gevolgen kan dit initiatief wel niet leiden! Er zijn ongetwijfeld genoeg armlastige gemeenten die zich op deze creatieve manier zullen willen verrijken.

De criteria zijn vatbaar voor boeiende controversen. Den Haag wil van historische straatnamen afblijven, maar wat verstaat men daar precies onder? Voor mij is de Zandstraat zo'n naam, om de eenvoudige reden dat ik er mijn jeugd heb doorgebracht. Zou er een gemeente zijn die om die reden van het plan afziet om er de Albert Heijnstraat van te maken? Ik vrees van niet. Hoe kan ik ooit nog nostalgie voelen in een straat die naar een grootgrutter is genoemd?

Maar laat ik niet zwartgallig worden, want het Haagse initiatief heeft ook een vrolijke keerzijde. Ik zie hilarische mogelijkheden voor verwarring en dubbelzinnigheid. Zo zal de Nederlandse Kanker Bestrijding misschien op een dag tot de ontdekking komen dat haar kantoor aan de Peter Stuyvesantlaan ligt. En kardinaal Simonis schuift de gordijnen van zijn bisschoppelijke slaapkamer opzij en ziet het bordje `Durexstraat'.

Zelf zal ik zo sportief mogelijk mijn nederlaag proberen te slikken als blijkt dat De Telegraaf de macht heeft overgenomen in mijn eigen straat. Maar ik vermoed, De Telegraaf een beetje kennende, dat deze krant dat liever zal doen in de straat van mijn hoofdredacteur. Waar woont u, meneer Jensma? ,,Het Henk van der Meydenplein.''