GRAND MACABRE

Clitoria en Spermando heetten twee van de figuren in de oorspronkelijke versie (1977) van de opera Le Grand Macabre van György Ligeti. Sinds de herziening van 1997 luisteren beiden naar de minder schuine namen Amanda en Amando. Voorts sneed de componist hier en daar in de gesproken teksten, terwijl hij elders weer een fors aantal maten toevoegde. De strekking blijft onveranderd dat een handjevol drinkebroeders de samenleving weet te redden door de Dood – oftewel Nekrotzar oftewel de Grote Macabre – onder tafel te zuipen. Hierdoor is deze niet meer in staat zijn heilige taak te vervullen: de vernietiging van het avondland. In Le Grand Macabre is de Dood een Versager, een mislukkeling, en zijn de drankzuchtigen Helden tegen wil en dank. De nieuwe versie van Ligeti's absurdistische opera is opgenomen in de reeks van dertien cd's waarop Sony het gehele oeuvre van de componist vastlegt. De nu verschenen live-opname, geleid door Esa-Pekka Salonen, werd gemaakt bij de Franse reprise van de omstreden enscenering die Peter Sellars bij de Salzburger Festspiele presenteerde, met een naakte Sibylle Ehlert als Venus en een met haar handtasje als SM-meesteres slaande Jard van Nes.

Het is een muzikaal tot in het detail zinderende vertolking met een geweldige cast, waarvan onder anderen ook Willard White (Nekrotzar), Graham Clark (Piet van het Vat), Laura Claycomb en Charlotte Hellekant (Amanda en Amando) deel uitmaken. Le Grand Macabre is niet geheel vrij van het idiomatisch patina dat aan de jaren zeventig kleeft, maar de (letterlijk) vele toeters en bellen waarmee Ligeti zijn muziek omgeeft blijven een lust voor het oor.

Le Grand Macabre van Ligeti: Sony S2K 62312.