TV COMPONISTEN

,,Behalve het beeld dat hij ziet, hoort de televisiekijker geluid in de vorm van muziek, geluid uit de achtergrond en soms een commentaarstem. Je moet ervoor oppassen de kijker niet te overvoeren met informatie. Muziek mag stem en het beeld niet in de weg zitten. Je kunt dat doen door het melodisch materiaal uiterst beperkt te houden, wat de muziek heel leeg maakt. Verder kun je een commentaarstem bijvoorbeeld beter combineren met een fluit dan met een hobo omdat een fluit minder boventonen produceert en de stem dan beter verstaanbaar blijft.''

Ad Wammes (op de foto met dochter Roos) componeert veel muziek voor documentaires en educatieve programma's van de Nederlandse Onderwijs Televisie. ,,Ik ga wat het instrumentarium betreft uit van een klankgemiddelde dat afhangt van de sfeer van het programma. Zo heb ik me voor de serie De Steentijd verdiept in prehistorische instrumenten. Ik stuitte op het werk van een Italiaanse antropoloog die een cd heeft gemaakt met instrumenten uit die tijd, gemaakt van botten, schelpen en leisteen. Geluiden van die cd heb ik gesampeld en gebruikt voor mijn eigen reconstructie. De leistenen klankstaven heb ik uitgebouwd tot een soort prehistorische xylofoon.''

Naast een klankgemiddelde werkt Wammes ook met een stijlgemiddelde. ,,Uit de steentijd weten we natuurlijk niets over speelstijlen, maar een vervolgserie ging over de middeleeuwen en daar is veel meer van bekend. Je moet dan zorgen dat je niet binnen één stijlperiode van stijl naar stijl schiet. Toch is vooral dramamuziek vaak niet historisch verantwoord. Als je spanning of angst wilt uitdrukken, dan refereer je aan de gevoelservaring van de hedendaagse kijkers. Voor hen is angst de snel herhaalde hoge violen uit de douchescène van Psycho en niet een middeleeuwse melodie. Je brengt dan een muzikaal element van latere datum in die middeleeuwse muziek om een gevoel over te kunnen brengen.''

(Foto Harmen de Jong)