Prutsende verdedigers Ajax en PSV wekken lachlust op

In kwaliteit ontlopen PSV en Ajax elkaar dit seizoen niet veel. PSV speelt alleen wat minder chaotisch dan Ajax en beschikt over twee kanonniers die bijna op elk gewenst moment kunnen scoren. PSV wekt de indruk na een periode van kommer en kwel aan de beterende hand te zijn. In tegenstelling tot Ajax dat voortgaat op een dwaalspoor en allerminst uitzicht heeft op vreugdevolle tijden. Zeker na de 3-1 nederlaag in Eindhoven, waardoor voor de Amsterdammers de kansen op een plaats in de Champions League bijna verkeken zijn.

Nog minder dan PSV speelt Ajax momenteel voetbal van internationaal niveau. Wanneer teams als Manchester United of Dinamo Kiev zondag in het Philips-stadion hadden mogen aantreden, dan zouden deze Europese topploegen zich tegen de defensies van PSV of Ajax hebben kunnen uitleven. Topscorers als Yorke, Cole en Sjevsjenko zouden de tijd van hun leven hebben gehad tussen de prutsende verdedigers. De voormalige Nederlandse topclubs speelden voor hun laatste kans op een plaats in de Champions League, maar ze deden dat angstig en in een tempo waarvoor elftallen uit de Italiaanse en Spaanse competitie zich zouden schamen.

De wedstrijd in Eindhoven was het aanzien soms heus wel waard. Maar dat was meer het gevolg van de bizarre vertoning dan van technische hoogstandjes. Ajax had zelfs bij de rust met 3-0 kunnen en moeten leiden, wanneer de spelers over iets meer talent hadden beschikt. Niet dat Ajax beter speelde dan PSV. Integendeel, maar dankzij de soms lachwekkende ingrepen van de PSV-verdedigers kregen de Ajacieden de ene kans na de andere. Alleen Benni slaagde er halverwege de eerste helft in (na een foutieve terugspeelbal van Oyen) voor Ajax te scoren. Kort na de rust stuitte hij met een solo op doelman Waterreus.

De verdedigers van Ajax speelden niet beter dan die van PSV. Maar zij konden nog het excuus aanvoeren dat zij zich teweer moesten stellen tegen het talentrijke spitsenduo Van Nistelrooy-Nilis, dat in Nederland op eenzame hoogte staat. Nilis (tweemaal) en Van Nistelrooy namen nu ook weer de PSV-doelpunten voor hun rekening en deden dat op de inmiddels van hun bekende, fraaie wijze. De subtiele traptechniek waarmee Nilis eerst door een halve omhaal en vervolgens door een vrije trap de aandacht trok, maakte de gang naar het Philips-stadion in elk geval waard. De manier waarop Van Nistelrooy de Ajax-verdediging uitspeelde en vervolgens snoeihard scoorde, was mogelijk van een nog grotere schoonheid. Om nog maar te zwijgen over zijn kanonskogel die achter Van der Sar op de paal uiteenspatte.

Het duo was zondag in de tweede helft op weg om Ajax te vermorzelen, maar miste het geluk om nog meer doelpunten te maken. Bij het geweld van Van Nistelrooy en Nilis verbleekten de andere spelers op het veld. Zelfs Ajax-doelman Van der Sar was niet de betrouwbare doelman van voorheen. Maar wat wil je ook met zoveel onvermogen bij de verdedigers. Goed, Frank de Boer is weliswaar verdwenen, Vierklau en Blind zijn geschorst en Tobiasen en Sier zijn geblesseerd. Maar het is toch wel bedenkelijk dat de Amsterdamse school of excellence zo weinig kwaliteitsverdedigers aflevert.

Het blijft natuurlijk een genot naar de draai- en kapbewegingen van de soms slome Litmanen te kijken, naar de fraaie traptechniek van de overmoedige Witschge en naar de weergaloze solo's van de onbesuisde Gr⊘nkjaer, maar meer heeft Ajax nu niet te bieden. En het wordt niet beter de komende tijd. Een club die zijn toevlucht neemt tot de aankoop van de bijna dertigjarige verdedigende middenvelder Van Halst, van subtopper FC Twente, verraadt een paniekbeleid. Het verschil tussen Ajax en PSV is het verschil tussen Van Halst en Van der Doelen, tussen aangekochte ouderdom en gekoesterd talent, tussen 30 jaar en 22 jaar.

Van der Doelen was zondag de man tussen verdeding en aanval. Hij was overal, vocht als een leeuw, pakte de bal af, stoorde en tackelde, schoot zelfs nog op de paal. Van der Doelen was een speler die Ajax node mist. Wie PSV zondag zag voetballen, met Van Nistelrooy, Van der Doelen en Fuchs, wordt gesterkt in het vermoeden dat PSV een minder slechte toekomst wacht dan Ajax. Maar goed, dat kan volgend jaar anders zijn, wanneer Nilis het einde van zijn loopbaan voelt naderen en Van Nistelrooy aan de verleidingen van buitenlandse clubs bloot komt te staan.

Zo gaat het Nederlandse clubvoetbal een onzekere toekomst tegemoet. Spelers blijven vertrekken naar het buitenland en het niveau zakt zienderogen. Het blijft behelpen met tweederangs buitenlanders en nog onvolgroeide Nederlandse talenten. De liefhebbers moeten zich tevreden stellen van tv-beelden van grote buitenlandse elftallen, bezoekjes zoals afgelopen week van Argentijnen als Veron, Redondo en Batistuta en van de tijdelijke terugkeer van Nederlandse sterren uit het buitenland voor een interland. Wedstrijden als PSV-Ajax mogen dan bizar zijn. Ze vullen slechts kinderhandjes en die zijn gauw vol.