Priem in tranen na krachtsexplosie Van Petegem

Met een vol glas bier in de hand stapte Cees Priem zaterdagavond in de volgwagen van TVM. Weggedoken op de achterbank wuifde hij naar de toeschouwers met wie hij even daarvoor de overwinning van Peter van Petegem had gevierd. De uitbater van café The Victory was tevreden over zijn omzet en niet rouwig om de materiële schadepost. De Belgen zagen voor het eerst sinds 1982 drie landgenoten op het erepodium van de Ronde van Vlaanderen. Na een klassieke sprint à trois werd Frank Vandenbroucke tweede en Johan Museeuw derde.

In de schaduw van het Belgische wielerfeest stond Priem na afloop in zijn eentje bij de groene touringcar van TVM. Hij telefoneerde met advocaten uit Brabant, vrienden uit Zeeland en sponsors uit Drenthe. Toen een paar knechten van TVM de bus bijna onopgemerkt passeerden, slaakte hij een oerkreet. Hij knuffelde de mannen in het grijze shirt en liet de tranen de vrije loop. Al wijzend met zijn handen als kolenschoppen citeerde hij een beeldspraak van de Belgische ploegleider Lomme Driessens. ,,De mens is net een mol. Ze stampen je hier onder de grond je komt er daar weer uit.''

Priem sprak over een bewogen week. In een tijdsbestek van drie dagen beleefde hij drie emotionele momenten. Afgelopen donderdag wilde hij niet veel kwijt over de gevonden ampullen met amfetamine bij Mapei. ,,Er komt een zwarte film bovendrijven'', luidde zijn reactie. Hij wandelde vervolgens naar de dijk van zijn woonplaats Wemeldinge. Turend over de Oosterschelde dacht hij aan zijn gedwongen verblijf in het Franse Epernay, waar hij vorige herfst vier maanden beperkte bewegingsruimte genoot. Als gevolg van de ampullen met EPO die ruim een jaar geleden in een materiaalwagen van TVM waren gevonden.

Als gevolg van deze dopingaffaire werd Priem zaterdag op het matje geroepen bij Jean-Marie Leblanc. De directeur van de Tour eiste excuses van de Nederlandse ploeg, die de Franse ronde in diskrediet zou hebben gebracht door groepsgewijs van de fiets te stappen op Zwitsers grondgebied. ,,Je voelt je net een kleine jongen'', verwoordde Priem zijn nederige onderhandelingspositie met Leblanc.

De Franse organisator werd vorige week ook verhoord over dopinggebruik in de wielersport. Hij zat acht uur vast in het gerechtsgebouw van Lille. De verhoren vielen zondagmorgen bij de start in Brugge van zijn bleke gelaat af te lezen. ,,Nu wist Leblanc wat ik al die tijd heb meegemaakt'', sprak Priem cynisch. Maar het verzoeningsgesprek heeft zaterdag weinig opgeleverd. Leblanc handhaaft zijn disciplinaire maatregel en geeft TVM geen startbewijs voor de Waalse Pijl. Priem: ,,Ze krijgen ons niet kapot. Wij slaan op sportieve wijze terug. Hiervoor zijn wij door de hel gegaan.''

De overwinning in Vlaanderen betekende een hoogtepunt in het dertienjarige sponsorschap van TVM. Nooit eerder won een renner van deze ploeg een grote klassieker. De overwinning was ook een persoonlijke genoegdoening voor Priem. Hij heeft altijd vertrouwen gehad in de laatbloeier Van Petegem, die in 1995 werd overgenomen van de Belgische ploeg Trident. Hij won twee keer de Omloop Het Volk, maar in de grote klassiekers schoot hij steevast tekort. Vorig jaar werd hij tweede bij het WK in Valkenburg. Dit seizoen won hij de E3 Prijs en de Driedaagse van De Panne. Met zijn triomf in Vlaanderen voltooide hij een unieke trilogie.

Van Petegem (29) trad zondag uit de schaduw van zijn grote voorbeeld Museeuw, met wie hij spannende duels uitvocht op de Muur van Geraardsbergen en de Bosberg. De twee Vlamingen kregen in de slotfase gezelschap van de Waalse eenling Vandenbroucke, die een zware krachtsinspanning moest leveren na een valpartij aan de voet van de Muur. In de laatste kilometers bleken de revaliderende Museeuw en de uitgeputte Vandenbroucke niet opgewassen tegen hun superfitte landgenoot. Van Petegem verdiende de overwinning. Hij had uitgekookt gefietst en op de beslissende momenten aangevallen.

,,De Ronde begint pas in mijn geboorteplaats Brakel, op dertig kilometer van de meet'', wist Van Petegem na afloop. Hij begon als eerste aan de beklimming van de Muur, in de wetenschap dat de kasseien glad waren en valpartijen tot de mogelijkheden behoorden. Hij hoorde in het achterveld van de kopgroep ,,gekraak en gefriemel'' en schakelde meteen naar een zwaardere versnelling. Maar Museeuw bleef in zijn spoor en Vandenbroucke begon een onverwachte inhaalrace. Van Petegem sprak van een droomfinale. ,,Ik wilde graag winnen van zulke grote namen. Nu heb ik mijn doel bereikt. Om echt mee te tellen moet je een zware klassieker hebben gewonnen.''

Priem had de verrichtingen van zijn kopman van dichtbij meegemaakt. In de ochtenduren zat hij nog met sponsors in de touringcar van TVM. Na een gezamenlijke lunch (,,De kip was in de aanbieding'') stapte hij in de Paddestraat in de ploegleiderswagen van Hendrik Redant. Tijdens de wedstrijdbespreking had Van Petegem aangedrongen op de aanwezigheid van zijn manager. Verder stelde de Vlaamse renner zijn ploeggenoten gerust op de goede afloop. ,,Ik was van iedereen het minst nerveus. Ik heb nooit wakker gelegen.''

Priem roemde in Meerbeke de kwaliteiten van Van Petegem. ,,Ik heb hem opgeraapt toen hij nog geen vedette was. Daarom is de voldoening zo groot. Wij bouwen met beperkte middelen aan een vriendenploeg. Peter waardeert de knechten omdat hij zelf knecht is geweest. Hij is een geweldige persoonlijkheid. Hij heeft net zoveel souplesse als Johan van de Velde. Hij is een acrobaat op de fiets. Hij hoeft niet te hikken. Hij heeft geen grote versnelling nodig en daarom kan hij het langer volhouden.''

Na de lofzang voor de kopman stond Priem met het bierschuim op de lippen bij café The Victory. Hij vertrok naar Gent waar de voltallige ploeg met aanhang feest ging vieren. Franse of Italiaanse champagne, luidde de voorspelbare vraag sinds de dopingaffaire in de Tour. ,,Ach'', zei Priem, ,,die Franse boeren kunnen er ook niks aan doen.''