Davis-Cupteam mist een killer

Met enige jaloezie zal Richard Krajicek hebben geconstateerd dat Cedric Pioline in de Davis Cup de prestaties leverde waar hij al jarenlang vergeefs naar uitkijkt. Nadat de Franse kopman zaterdag onverwacht in het dubbelspel met Guillaume Raoux was aangetreden, ontketende hij zondag met zijn derde overwinning een waar volksfeest in de Romeinse arena van Nîmes. In de grandioze apotheose van het tennisduel tussen Frankrijk en Nederland bezorgde Pioline Krajicek een complex door hem in vier sets (6-3, 3-6, 7-5 en 7-6) voor de vierde keer op rij te verslaan.

Hardop vroeg bondscoach Michiel Schapers zich zondagavond af of Nederland na de pijnlijke 4-1 nederlaag tegen Frankrijk nog wel tot de beste zestien tennislanden ter wereld moet worden gerekend. Donderdag zou het Nederlandse Davis-Cupteam bij de loting voor de promotie/degradatiewedstrijden mogelijk het Chili van Marcelo Rios kunnen treffen en dan is een verbanning naar de eerste divisie van de wereldgroep niet ondenkbaar. ,,Onze staat van dienst in de landenwedstrijden is niet indrukwekkend'', zei Schapers. ,,Het idee dat wij de Davis Cup zouden kunnen winnen, vloeit voort uit een misplaatst superioriteitsgevoel. Wij moeten juist bescheiden zijn.''

Zo bescheiden had Schapers zich zaterdag na het verloren dubbelspel niet opgesteld. In een marathon van vijf sets (6-4, 5-7, 7-6, 6-7 en 6-2), die vier uur en 21 minuten in beslag nam, verslikten Paul Haarhuis en Jan Siemerink zich in een Frans gelegenheidsduo dat pas op het laatste moment door captain Guy Forget werd geformeerd. Te laat, volgens Schapers en Haarhuis. In soms gênante bewoordingen verweten de Nederlanders hoofdscheidsrechter Alan Mills dat hij had gemarchandeerd met de regels. ,,Hij heeft zeker ergens een Frans paspoort liggen'', blafte Haarhuis. Het waren de woorden van een slechte verliezer, die in Nîmes slechts onderstreepte dat hij op zijn retour is.

Na die nederlaag stond Krajicek voor de ondankbare taak zijn single tegen Pioline te winnen in de wetenschap dat hij zeven jaar geleden tegen Uruguay voor het laatst twee enkelspelen had gewonnen in de Davis Cup. Krajicek had zijn ontsnapping tegen Golmard als een bevrijding ervaren, maar Pioline stond in Nîmes op eenzame hoogte. Twee weken lang had de 29-jarige Fransman zich op gravel geprepareerd. Daarvoor had hij het toernooi in Key Biscayne laten lopen waar Krajicek een triomf boekte. Maar Pioline kreeg zijn investeringen dubbel en dwars uitbetaald en coach Forget prijsde zich gelukkig dat de gok om zijn kopman en niet Golmard in het dubbelspel op te stellen goed uitpakte.

Na een sterke start in de partij tegen Haarhuis en Siemerink werd Pioline door de juist zwak begonnen Raoux over de drempel geholpen, toen hij drie keer op cruciale momenten zijn service had ingeleverd. Zondag toonde de nummer 21 van de wereldranglijst niet alleen zijn verbluffende techniek. Als geen ander kan Pioline de service van Krajicek `lezen' en ook in de rally's etaleert hij een ragfijn tactisch inzicht. En juist in de soms adembenemende vierde set toonde de flegmatieke Fransman geen spoor van zenuwen. In de eerste en de zevende game werkte Pioline koelbloedig een breakpoint weg en in de tiebreak overleefde hij zelfs een 5-2 achterstand.

Ontgoocheld vroeg Krajicek zich af hoe hij in de tiebreak op 5-4 twee punten op zijn eigen service had ingeleverd en vooral de gemiste forehand-volley op 5-5 was hard aangekomen. ,,Pioline bleef koel'', erkende Krajicek. ,,Juist als hij achter stond in zijn servicegames speelde hij zijn beste tennis en verknalde ik mijn kansen.'' In het dubbel had de arm van Pioline nog getrild op het eerste matchpoint. Zondag kende hij op 6-5 geen twijfel en Krajicek besefte meteen dat de Franse stilist hem een spiegel had voorgehouden. ,,Ik ben volwassener geworden in de Davis Cup, maar het is te lang geleden dat ik twee partijen heb gewonnen. Toch heb ik in Nîmes een belangrijke stap gemaakt. Ik hoop op een verlate Davis-Cupcarrière.''

Die zou wel eens te laat kunnen komen om Nederland ooit verder te loodsen dan de kwartfinales, want Schapers bereidt zich al voor op het afscheid van een generatie. ,,Haarhuis maakt er nu nog grappen over'', zei hij. Maar de promotie/degradatiewedstrijd in september zou wel eens het laatste optreden kunnen zijn van de 33-jarige Brabander. Zijn vertrek dwingt Krajicek in feite om zich net als Pioline ook beschikbaar te stellen voor het dubbelspel. Acht jaar geleden debuteerde Krajicek aan de zijde van Jan Siemerink tegen Mexico in de dubbel en Schapers hoopt vurig dat hij de twee servicevolleyspecialisten op termijn aan elkaar kan koppelen.

In zijn evaluatierapport van de ondergang in Nîmes zal ook de samenwerking met de privé-coaches aan de orde komen. Zij zouden meer moeten doen met de speltechnische aanbevelingen van de bondscoach, concludeerde Schapers, die het betreurde dat Alex Reijnders, de coach van Haarhuis en reserve Sjeng Schalken, in Nîmes ontbrak. Indirect was zijn verwijt vooral gericht aan Tjerk Bogstra, de begeleider van Jan Siemerink, want ,,Krajicek stond juist heel erg open voor mijn aanwijzingen'', vond Schapers.

De wijze waarop zijn kopman zich tegen Frankrijk had gemanifesteerd, noemde Schapers de enige winst van het spectaculaire duel. Maar hij zal zich ook hebben afgevraagd hoe het komt dat landen als België – met modale spelers als DeWulf, Van Garsse en Malisse – Slowakije en Brazilië, die slechts één topper hebben, zich wel weten te plaatsen voor de kwartfinales. De heroïek van de Davis Cup is aan Nederland niet besteed, zolang het een killer als Jim Courier ontbeert. Het is dan ook een wrange gedachte dat het team met de nummer vier van de ATP-ranking zelfs degradatie uit de wereldgroep moet vrezen.