Weg met Ajax

Vorig jaar is Ajax naar de beurs gegaan, en veel aanhangers hebben toen deze `emotionele' aandelen gekocht. Ik ook. Twee stuks, zodat voor twee geeltjes mijn zoon en ik ons mede-eigenaar van De Club konden wanen.

Laatst kreeg ik een geheimzinnige afboeking van elf gulden zoveel. Opheldering gevraagd bij de bank: het betrof hier het jaarlijkse `bewaarloon' voor de aandelen Ajax.

Natuurlijk. Als je aandelen `hebt' dan heb je ze niet, want de bank bewaart ze voor je – tegen een vergoeding uiteraard. Een malle regeling, want je verzekeringspolissen en spaarbewijzen bewaar je wel zelf. Maar goed, bij aandelen is dit traditie, banken moeten hun geld ergens vandaan halen en het staat vast en zeker in de voorwaarden die ik getekend heb, net als de bepaling dat de vergoeding automatisch wordt afgeschreven.

Intussen staat dat bewaarloon in geen verhouding tot de waarde van de aandelen. Zelfs als je tien aandelen hebt, betekent dit een jaarlijks verlies van vier procent, als een soort contributie om bij de club van eigenaren van de club te mogen horen. En dat bovenop de koersdaling, die is opgelopen tot ruim twintig procent.

Mijn clubliefde is daar niet tegen bestand gebleken. Met toestemming van mijn zoon heb ik mijn verlies genomen en Ajax afgestoten. De provisie die de bank voor deze transactie in rekening bracht bedroeg ruim zeventien gulden. Dat heb ik er toch mooi in twee jaar uit. Mijn beurstip: verkoop snel, voordat bij meer fans het verstand de overhand krijgt.