Voeding/kanker 5

Frits Abrahams schreef: ,,In de medische wereld gaan nogal wat stemmen op dat Houtsmuller een uitgesproken kwakzalver is.'' Tot nu toe heeft geen enkele arts, met uitzondering van Renckens van de Vereniging tegen Kwakzalverij, mij als kwakzalver bestempeld. In 1995 verscheen mijn boek Niet toxische tumortherapie, een aanvulling gevolgd door mijn tweede boek in 1997. Op geen van deze twee boeken is ook maar één negatieve medische reactie verschenen. Alleen Renckens bestempelde mij al in september 1997 als kwakzalver, terwijl hij toegaf niet de moeite genomen te hebben één van mijn boeken te lezen. Vervolgens is door Renckens met zijn Vereniging tegen de Kwakzalverij een hetze tegen mij gaande naar aanleiding van het feit dat ik als spreker ben uitgenodigd op het vijftigjarig bestaan van het Koningin Wilhelmina Fonds. Renckens con sorte hebben hemel en aarde bewogen mij van dit congres te weren. Gelukkig heeft het KWF stand gehouden.

Abrahams neigt ertoe in navolging van Renckens mij een kwakzalver te vinden door een discussie over haaienkraakbeenpoeder na mijn voordracht. Daarin heb ik gesteld dat deze stof tweede keus is geworden, nadat beter werkzame medicijnen op de markt zijn verschenen. Het is Abrahams kennelijk ontgaan dat dit regel is bij het voorschrijven van therapieën die steeds effectiever worden, zodat eerder gebruikte medicijnen worden afgevoerd. Wanneer kwakzalvers te herkennen zijn aan het voortdurend geruisloos wijzigen van hun therapieën, zouden miljoenen kwakzalvers in het medische circuit aan te wijzen zijn. Overigens is mijn therapie voor het overige nauwelijks gewijzigd.

Wat het genezen betreft, de door Abrahams aangehaalde vragensteller heeft de door hem aangehaalde cijfers niet van mij en heeft van mij nooit gehoord dat mijn methode alleen patiënten heeft doen herstellen van hun kanker, maar dat het altijd een combinatie is geweest van de oncologische behandelingen en de mijne.