Mager lesje pop van The Cardigans

Zangeres Nina Persson van de Zweedse groep The Cardigans is geen groot licht, als we haar muzikale talent afzetten tegen dat van landgenotes Agneta Fältskog of Marie Fredriksson. Als tamelijk onopvallend gitaarbandje maakten The Cardigans echter een handvol toegankelijke radiopopsongs, in de hitgevoelige Zweedse traditie van Abba en Roxette. Het volle Paradiso van gisteravond danken ze voornamelijk aan de recente hit My favourite game, die vergezeld ging van een spraakmakende videoclip waarin Persson een gruwelijk auto-ongeluk veroorzaakt. `Cartoongeweld,' noemt de platinablonde zangeres haar hoofdrol in de gewelddadige mini-speelfilm van Jonas Akerlund, tevens het kwade genius achter de beruchte seks- en drugsclip bij The Prodigy's Smack my bitch up.

Zo'n clip is goud waard, want op grond van hun live-reputatie kunnen The Cardigans het nooit zo ver geschopt hebben. Het kwintet maakte er een saaie vertoning van, moeizaam bij elkaar gehouden door de onvaste knijper-op-de-neusvocalen van het blonde boegbeeld. Persson kwebbelde tussendoor heel wat af, met een nauwelijks verstaanbaar neuzelstemmetje. `Nu spelen we een oud nummer dat is overgebleven uit de tijd dat we nog repeteerden,' meende ik haar te horen zeggen.

Mogen we daaruit opmaken dat The Cardigans niet meer repeteren? Het zou me niets verbazen, gezien het magere en gemakzuchtige lesje dat in nauwelijks vijf kwartier werd afgedraaid, kennelijk zo voorspelbaar dat de geluidsman al ruim voor het einde de lampjes van zijn mengtafel af stond te schroeven.

Ten tijde van het debuutalbum Life uit 1995 lieten The Cardigans een opmerkelijke mengeling horen van ingehouden heavy metal-gitaarrifs en easy listening-achtige popmelodieën. Die extremen zijn inmiddels bijgeschaafd en de Black Sabbath-covers die indertijd bij geen optreden ontbraken, werden via de achterdeur afgevoerd.

Een optreden lang werkte de groep zonder veel inspanning of vertoon toe naar de verplichte hit My favourite game, een als door een draaiorgel afgespeeld kermisnummer dat pas in de toegift gespeeld werd. Take us higher, probeerde Persson daarna nog met haar amechtige megafoontimbre, maar dat was duidelijk te veel gevraagd door een groep die weigerde haar eigen muziek naar een hoger plan te tillen.

Concert: The Cardigans. Gehoord: 1/4 Paradiso, Amsterdam.