Estafetteploeg breekt ban met gouden race

Na een turbulente dag heeft de Nederlandse estafetteploeg de tweede dag van de wereldkampioenschappen kortebaan (25 meter) in Hongkong voorzien van een gouden rand. Met ruime voorsprong schreven Pieter van den Hoogenband, Johan Kenkhuis, Martijn Zuijdweg en Marcel Wouda gisteren de 4x200 meter vrije slag op hun naam. Het viertal realiseerde een tijd van 7.04,48 en verbeterde daarmee het Europese record van Duitsland (7.05,17).

Met hun gouden race brak de estafetteploeg de ban. Vijf medailles (een zilveren, vier bronzen) won Nederland tot dat moment, maar op een hoofdprijs was het wachten. Die kwam aan het einde van de dag, mede door het ontbreken van de sterkste zwemnatie bij de mannen, Australië. De ploeg uit Down Under werd in de series gediskwalificeerd omdat het niet in de vooraf opgegeven volgorde van start ging.

Het ontbreken van Australië deed voor slotzwemmer Marcel Wouda niets af aan de overwinning. ,,Je koopt niets voor als'', wist de kopman van de Nederlandse selectie. ,,Als Michael Jordan nog had gebasketbald, waren de Chicago Bulls weer kampioen geworden in de NBA. Maar dat is nu eenmaal niet zo.''

Nu kwam de concurrentie van Groot-Brittannië en Canada, maar geen van beide wist Nederland serieus in verlegenheid te brengen. De Britten tikten aan als tweede (7.07,20), de Canadezen als derde (7.08,02).

Sprinter Mark Veens moest op de 50 meter vrije slag genoegen nemen met de bronzen medaille. Dat was een lichte teleurstelling, omdat de 20-jarige Limburger zowel in de series als in de halve finale de snelste tijd liet noteren. Veens ondervond bij de start hinder van de latere winnaar, de Engelsman Mark Foster, die een valse start maakte maar daarvoor niet werd bestraft.

Groot was na afloop dan ook de verontwaardiging in het Nederlandse kamp. Met name PSV-trainer Jacco Verhaeren ontstak in woede. ,,Allemaal grijze koppen'', zo typeerde hij de jury achter de tafel. ,,Ze hebben stront in ogen en oren. Het publiek floot niet voor niets.'' Ook Foster moest het ontgelden in de nabeschouwing van de eigenzinnige trainer. ,,Dit noem ik nou genaaid worden. Die Foster heeft zeker een vriendin in de jury. Als-ie een vent is gaat-ie achter het podium staan in plaats van erop.''

Foster zelf noemde zijn beweging voor het startschot ,,een onbewuste reactie op een beweging''. Veens was minder cryptisch. ,,Een start zo vals als wat'', vond de sprinter die vandaag (en morgen) een herkansing krijgt op de 100 meter vrije slag. Pijnlijk voor Veens was de wetenschap dat het Nederlands record dat hij in de halve finales zwom (21,71) in de eindstrijd goed was geweest voor goud.

Grootste blikvanger was gisteren Jenny Thompson. De Amerikaanse won zowel de 50 meter vlinder als de 100 meter vrij. Inge de Bruijn kwam op dezelde nummers tekort. De Barendrechtse moest zich uiteindelijk tevreden stellen met brons op de 50 vlinder. Thomspon had in de ochtenduren al het wereldrecord op de 100 wissel scherper gesteld. Om krachten te sparen meldde ze zich af voor de halve finales van dat nummer.

Minstens zo indrukwekkend als het machtsvertoon van Thompson was het optreden van Grant Hackett op de 400 meter vrije slag. Bijna vijf seconden haalde de Australiër af van het wereldrecord (3.39,82) dat op naam stond van zijn landgenoot Ian Thorpe, 3.35,01.

Het derde wereldrecord kwam gisteren op naam van Masami Tanaka. Op de 200 school tikte de Japanse aan na 2.20,22. Het oude record stond met 2.20,85 op naam van de Australische Samantha Riley.