Boycot?

De Joegoslavische voetballer Predrag Mijatovic van Real Madrid weigert te spelen voor zijn club zolang de NAVO zijn land bombardeert. Diverse collega's volgen zijn voorbeeld.

Jessica Gal, judoka: ,,Ik kan me goed voorstellen dat het hoofd van al die stakende Joegoslavische sporters even niet naar voetbal of wat dan ook staat. Als je familie gebombardeerd kan worden, heb je echt geen zin in een sportwedstrijdje. Natuurlijk moet je aan je verplichting als werknemer voldoen, maar een oorlog staat toch boven alles. Ook ik zie nu de betrekkelijkheid van sport in. Ik maakte me druk om kwalificatie voor enkele toernooien maar dat was snel voorbij toen ik naar de televisie keek. Al die gewonden en doden, niet normaal meer.''

Roelant Oltmans, algemeen directeur voetbalclub NAC: ,,Ik zou niet precies weten hoe onze Joegoslavische linksback Gudelj zich voelt. Wat ik wel weet is dat hij gewoon blijft voetballen voor ons. Maar het kan best zijn dat hij over een week van gedachten is veranderd. De spelersgroep vangt hem in ieder geval prima op, ze praten met hem over de oorlog in zijn land. Ik kan me voorstellen dat Gudelj het moeilijk heeft, hij maakt zich zorgen over zijn familie en vrienden. Voetbal is een prachtige sport, maar vergeleken met een vreselijke oorlog is het een simpel spelletje.''

Nico Rienks, roeier: ,,Ik weet niet of je als sporter direct tot een boycot van je club moet overgaan. Als directeur van een Arbo-dienst kan ik me voorstellen dat een werkgever daar niet erg blij mee is. Als ik in de schoenen van Mijatovic stond, had ik me gewoon ziek gemeld. Je kunt als werknemer niet zomaar onder je verplichtingen uitkomen. Real Madrid betaalt Mijatovic toch ook een fors salaris? Aan de andere kant: een oorlog is iets vreselijks. Als sporters zich daardoor niet kunnen concentreren op hun werk moeten ze met hun werkgever tot een goede oplossing komen.''

Marcel Brands, manager commerciële zaken RKC: ,,Bij ons speelt een Joegoslaaf, middenverlder Govedarica. Ik heb nog niet met hem gesproken over de situatie in zijn land. Wat ik zou doen als hij de club boycot vanwege de oorlog in Joegoslavië? Ik zou hem niet zonder slag of stoot laten gaan. Hij moet wel met goede argumenten komen. Als hij echt gebukt zou gaan onder de hele situatie zal RKC niet moeilijk doen. Laatst is een medewerker van ons overleden. Dan besef je meteen weer dat het niet altijd belangrijk is of je een voetbalpotje wint of verliest.''

Gerdie Keen, tafeltennisster: ,,Als je doodsangsten uitstaat omdat je familie kan worden gebombardeerd, is het logisch dat je je niet op je werk kunt concentreren. Ik begrijp die Joegoslavische sporters wel. De clubs zijn niet blij met de boycot, maar dat moet dan maar. Het gaat om een gruwelijke oorlog. Zelf zou ik over een maand naar het WK in Belgrado reizen, maar daar heb ik toch maar van afgezien. Gelukkig is dat toernooi inmiddels afgeblazen. Het had ook helemaal geen zin om daar te spelen. Als ik die oorlogsbeelden op televisie zie, val ik helemaal stil. Ik ben vooral geïnteresseerd in de achtergronden van de oorlog, want daar wist ik niet zoveel van.''

Michael Mols, speler FC Utrecht: ,,Als ik Mijatovic was geweest, was ik niet tot een boycot overgegaan. Hij boycot de sport, terwijl sport juist moet verbroederen. Sport en politiek moet je gescheiden houden. Aan de andere kan begrijp ik hem wel, hij maakt zich zorgen om zijn familie. Bij ons in de selectie zit ook een Joegoslaaf, verdediger Obradovic. Die is nu op proef bij AZ. Ik heb begrepen dat hij de laatste tijd zichzelf niet meer is. Dat zal wel door die oorlog komen. Zelf lees ik in de krant over de oorlog en volg ik het via tv. Ik probeer me te verplaatsen in de situatie van die mensen daar. Duidelijk is wel: voetbal is maar een spelletje, er zijn zaken die veel belangrijker zijn.''