Belgrado danst, lacht en feest bij de puinhopen

De Serviërs laten zich door de NAVO-bommen niet ontmoedigen. Bij het luchtalarm gaan de spandoeken omhoog.

Het leven in Belgrado voltrekt zich op halve kracht. Om drie uur gaan de winkels dicht, om zes uur sluiten de bars. Waarna de bewoners in de oude stad naar huis gaan, in de hoop er veilig te zijn, of in Novi Beograd, dichterbij de doelwitten van de NAVO, de schuilkelders opzoeken.

Niemand in Belgrado hoort of ziet iets van de toestand vijfhonderd kilometer zuidelijker in Kosovo. Wie met een auto de stad in die richting probeert te verlaten, wordt onmiddellijk staande gehouden door de Servische politie. Iedereen voelt niettemin dat zich daar iets totaal anders afspeelt dan in de hoofdstad. Maar in Belgrado lijkt het wel alsof er tussen zonsopgang en zonsondergang een merkwaardig soort feest aan de gang is, een eenheidsfeest met één doel: de verdediging van het vaderland. Zelfs de drie Amerikaanse militairen die gisteren krijgsgevangen werden gemaakt, zijn daarbij van ondergeschikt belang.

Op alle plaatsen waar de bommen en raketten van de NAVO inslaan, wordt onmiddellijk een show georganiseerd. Rond de door de NAVO vernietigde brug in Novi Sad verzamelden zich gisteren meteen lachende mensen, met vlaggen wapperend en patriottische liederen zingend.

En in Belgrado zelf gaat op het centrale plein het permanente concert Target99 van 's ochtends tot 'savonds door. Toen de Russische premier, Primakov, dinsdag in Belgrado was, werd de muziek één dag niet onderbroken door luchtalarm, waarna de jeugd wederom zijn woede mocht koelen op alles wat te maken heeft met de `American way of life'. Na de Westerse culturele instellingen was McDonald's aan de beurt. Gisteren was de Russische popgroep Na Na te gast. Dat de muzikanten een homoseksuele act opvoerden, deed er niet toe.

Belgrado lijkt niet een stad in oorlog, maar veeleer een revolutionaire voorpost tegen het Westen. Als het luchtalarm klinkt, gaan de spandoeken de lucht in. Met teksten als `Fuck off Nato' of `Sorry, we wisten niet dat je onzichtbaar was'. Gevolgd door minder impliciete slogans: `Je neukt niet met je mond' en `Monica, leen ons jouw tanden'. Wanneer Servische patriottische liederen weerklinken, gaan er niet alleen Joegoslavische maar ook Ierse, Cubaanse, Koerdische en Russische vlaggen omhoog. Vooral die laatste vlaggen zijn opmerkelijk. Want hoewel op straat niemand weet wat de resultaten zijn van de gesprekken tussen Belgrado en Moskou, weten sommige bewoners van Belgrado één ding zeker: ,,Wij zijn slavischer dan de Russen. Als je in oorlog bent met de Amerikanen dien je geen coca-cola te drinken''.