Albanië

HET DRAMA-KOSOVO zadelt buurland Albanië op met een humanitaire ramp waartegen het in geen enkel opzicht is opgewassen: het probleem van tienduizenden vluchtelingen. Tachtigduizend Albanezen kwamen het afgelopen weekeinde alleen al in het noorden van Albanië aan, berooid, beroofd, doodmoe, uitgehongerd en geterroriseerd. Honderdduizend zijn er nog naar Albanië onderweg. Voeg daarbij de tienduizenden vluchtelingen die het al binnen zijn grenzen had en voeg dáárbij de armoede in het land - en alle ingrediënten voor een catastrofe zijn aanwezig. Bovendien komen de vluchtelingen aan in uitgerekend het deel van Albanië dat er het minst op is berekend: het onherbergzame noorden, een streek zonder grote steden, zonder opvangcentra, zonder infrastructuur.

Het Albanië dat deze ramp op zichzelf ziet afkomen, is zelf nauwelijks bekomen van de golf van anarchie van 1997, toen de investeringsschema's instortten, de Albanezen op slag hun spaargelden kwijtraakten en het land voor een periode van een half jaar in absolute chaos verzonk. Sindsdien is een bewind aan de macht dat de economie min of meer heeft gestabiliseerd. Maar Albanië blijft het armenhuis van Europa. De regering werkt met enorme begrotingstekorten, investeerders wagen zich er niet, de werkloosheid is met een half miljoen reusachtig, op een inwonertal van drie miljoen. Sinds 1991 is een op de tien Albanezen geëmigreerd. Zonder kredieten overleeft Albanië niet.

Het doemscenario dat voor Macedonië geldt als de crisis rond Kosovo verder uit de hand loopt, geldt evenzeer voor Albanië. Als Kosovo zich afscheidt en de onafhankelijkheid uitroept om zich aan te sluiten bij Albanië, raakt dit land volledig gedestabiliseerd.

Er is de afgelopen jaren, naarmate de crisis in Kosovo zich ontwikkelde, vaak gerept van een `Groot-Albanië', dat zou moeten bestaan uit het huidige Albanië, Kosovo en het westen van Macedonië. Maar Tirana moet van zo'n scenario niets hebben. In Albanië zit men niet te wachten op gebiedsuitbreiding en zeker niet op bijna twee miljoen Kosovo-Albanezen. Al kort na de omverwerping van het Albanese communisme verschenen talrijke Kosovo-Albanezen in Tirana, met auto's die de Albanezen zelf niet hadden, met geld dat die Albanezen evenmin hadden. Toen al bleek hoezeer de Albanezen uit Albanië en die uit Kosovo uit elkaar waren ontgroeid. In wezen leven de Albanezen uit Albanië en die uit Kosovo al sinds de stichting van de Albanese staat aan het begin van deze eeuw in verschillende landen. Alleen in de Tweede Wereldoorlog waren ze even in een Groot-Albanië verenigd, onder Italiaanse heerschappij.