Friedrich Gulda's dood is `pr-grap'

De Oostenrijkse pianist Friedrich Gulda leeft nog en hij is niet dood, zoals het Oostenrijkse persagentschap APA zondag had gemeld. Volgens Austria Presse Agentur was het bericht, dat ook in deze krant verscheen, gebaseerd op een fax, waarin werd gezegd dat Gulda op 69-jarige leeftijd na een beroerte was overleden op het vliegveld Kloten in Zürich. Navraag daar leverde geen enkele bevestiging op en APA heeft het bericht inmiddels herroepen. In de Weense pers werd de `dood' van Gulda meteen al gekwalificeerd als een `mysterie'.

Gulda zelf is inmiddels onvindbaar. Zondag werd hij nog in Genève gesignaleerd, maar hij werd ook gezien toen hij het vliegtuig van Salzburg naar Zürich nam. Gulda's impresario geeft nu toe dat de pianist zijn `dood' in scène had gezet als `pr-grap'. In het Rockhaus in Salzburg staat Gulda dit paasweekeinde geboekt voor twee `wederopstandingsconcerten.'

De voorbereidingen voor zijn paasgrap had Gulda al vorige maand getroffen. In het blad Profil waarschuwde hij de muziekpers na zijn dood geen necrologieën te schrijven. ,,Er is over mijn muzikale bezigheden, vooral in mijn vaderstad Wenen, van bepaalde zijde zóveel onzin over mij beweerd, dat ik wil verhinderen dat die modder mij ook nog in het graf wordt nagesmeten.''

Met zijn gefingeerde dood voegt de tegendraadse Friedrich Gulda, die zichzelf `de belangrijkste creatieve musicus van deze eeuwhelft' vindt, weer een opmerkelijk feit toe aan zijn vooral in Oostenrijk sterk omstreden muzikale en maatschappelijke carrière. Hij verwierf internationale faam als briljant vertolker van Mozart en Beethoven. Hij speelde bij het Modern Jazz Quartet en componeerde muziek met jazz-invloeden.

Vorig jaar vocht Gulda in de Oostenrijkse pulppers een vete uit met de Oostenrijkse jazzmusicus Joe Zawinul. Die had een concert geschreven ter herdenking van de slachtoffers van het nazikamp Mauthausen. Gulda beweerde dat Zawinul zelf een antisemiet was.

Tien jaar geleden deed Gulda, in een interview over zijn groeiende aversie tegen niet-eigentijdse muziek, een nu bijzonder betekenisvolle uitspraak: ,,Ik wil geen levend lijk zijn.''