Ambassade

De Russische ambassade is een zeker honderd meter breed blok Stalin aan Unter den Linden. Toen in april 1918 de nieuwe Sovjet-ambassadeur, Adolph Joffe, arriveerde had hij een rode vlag voor de ambassade bij zich, plus een beginkapitaal van 12 miljoen mark voor nieuwe kranten en ander propagandawerk. Berlijn moest, zo meende Lenin, op den duur de hoofdstad van de wereldrevolutie worden. Zo sloeg het plan van de Duitse geheime dienst om Rusland te besmetten met Lenins revolutie terug als een boemerang: zelfs hun subsidies aan Lenin werden nu tegen henzelf gebruikt.

Het scenario van St. Petersburg herhaalde zich in Berlijn: de gematigde sociaal-democraten namen de macht over, maar met de honger nam de invloed van de bolsjewieken toe. Op 5 januari 1919 barstte de tweede revolutie los, het zogenoemde Spartakus-oproer onder leiding van Karl Liebknecht. Demonstraties golfden door de stad, er braken gevechten uit en de volgende dag hadden de revolutionairen alle belangrijke gebouwen in handen. Toen sloeg echter de balans om: Liebknecht miste het strategische talent van Lenin, de sociaal-democraten kregen de steun van het leger en de zogenoemde Freikorpsen herwonnen de stad. De bloedige gevechten, de chaos en het verraad zouden het politieke klimaat jarenlang bepalen.

Vandaag is het ambassadezwembad voor iedereen opengesteld om er een centje bij te verdienen. Zalen worden verhuurd aan wie maar wil, en bij ontvangsten stormt het ambassadepersoneel naar de buffetten, hongerig, en vaak al maanden zonder salaris. Lenin staat nog altijd aan de rand van het bad.