Advies om pleegouders voortaan te betalen

Om het tekort aan pleeggezinnen voor mishandelde en verwaarloosde kinderen te bestrijden, zouden pleegouders voor hun werk moeten worden betaald.

Dat oppert de Nederlandse Gezinsraad in een discussienota over arbeid en pleegzorg die vandaag verschijnt. Tot nu toe was betaling van pleegouders taboe.

De Gezinsraad, een onafhankelijk adviesorgaan van de regering, meent dat pleegzorg aantrekkelijker moet worden om te kunnen blijven bestaan. Nu is het onbetaald werk, terwijl pleegouders wel 24 uur per dag beschikbaar moeten zijn. Pleegouders ontvangen slechts een onkostenvergoeding van gemiddeld twintig gulden per dag.

Uit een onderzoek naar pleeggezinnen in opdracht van de Gezinsraad blijkt dat de helft van de pleegouders zelf voorstander is van het ontvangen van een salaris.

Begin jaren negentig bestond bij zowel pleegouders als -kinderen nog grote weerstand tegen `betaalde pleegouderliefde'.

Naast emotionele zijn er ook praktische bezwaren tegen het pleegouderschap als beroep, zoals de te verwachten problemen bij het regelen van vakantie, vervanging bij ziekte en maatregelen bij niet-functioneren.

De vraag naar nieuwe pleeggezinnen is tussen 1995 en 1997 gestegen van 4.000 naar 5.700 per jaar. Slechts in de helft van de gevallen lukt het om in de vraag te voorzien. Een complicatie is dat niet elk kind past in elk gezin.

In Zweden, waar pleegouders een salaris ontvangen, is volgens de Gezinsraad geen tekort aan pleegouders en kan 75 procent van de kinderen worden geplaatst. In totaal zijn er in Nederland ongeveer zesduizend pleeggezinnen met zo'n achtduizend `bedden'.

De Gezinsraad wijst erop dat pleegzorg ook een breder maatschappelijk belang dient. Opvang in een tehuis is nu ruim zes maal zo duur als opvang in een pleeggezin. Volgens de Gezinsraad is het overheidsbeleid voor pleegouders tegenstrijdig. Aan de ene kant stimuleert het economische zelfstandigheid en beschikbaarheid voor de arbeidsmarkt, aan de andere kant verlangt het onbetaalde inzet voor pleegkinderen.