Pianist Thibaudet: uniek weekeinde

Een weekend met pianist Jean-Yves Thibaudet is meer dan een weekend met alleen maar pianomuziek. Thibaudet houdt niet van muzikaal hokjesdenken en benutte de vier concerten die hij het afgelopen weekend naar eigen inzicht mocht invullen in de Kleine Zaal van het Concertgebouw met een programmering die een afspiegeling bood van zijn eigen artistieke veelzijdigheid en kwaliteit.

,,Ik wil alle dingen laten zien die ik leuk vind in mijn leven. In mijn muzikale leven wel te verstaan!'', vertelde Thibaudet zaterdagmiddag aan Han Reiziger tijdens een informeel concert gewijd aan de muziek van jazzgrootheden Duke Ellington en Bill Evans. Thibaudet droeg er zijn befaamde rode sokken - een uiterlijk detail waarmee hij, zo vertelde hij onlangs in deze krant, in wil gaan tegen het stoffige imago dat klassieke muziek aankleeft. In veel gevallen zouden zulke karakteristieken hinderen als loze ijdelheden, maar Thibaudet is een pianist die zich als weinig anderen onderscheidt door een combinatie van eigenzinnigheid, innemendheid en muzikaal topniveau. En dan zijn zulke eigenaardigheden (zijn bontgekleurde vestjes zijn een ander voorbeeld) alleen maar sympathiek.

Thibaudet begon `zijn' weekend vrijdagavond veelzeggend met een recital waarin hij niet zichzelf op de voorgrond plaatste, maar optrad als begeleider van de jonge Duitse violiste Julia Fischer (1983) in de vioolsonates van Schubert (D 574), Grieg (opus 45) en Brahms (opus 108). Fischer beschikt over een warme, volle toon en bleek de aandacht van Thibaudet alleszins waard. Haar interpretaties klonken even volwassen als haar podiumpresentatie oogde, en zij imponeerde met een elastische rechterhand-techniek in de spiccato-passages en een aangenaam robuuste streek waar de muziek extra zwaarte verlangde.

Zaterdagmiddag toonde Thibaudet `zijn andere kant' in werken van Ellington (`een van de belangrijkste componisten van deze eeuw'), en Evans, (`de Chopin van de jazz'). In gesprekken met Han Reiziger lichtte Thibaudet zijn voorliefde voor jazz toe, steeds gevolgd door fabuleus vingervlugge vertolkingen van de besproken stukken. Ook Reiziger zelf betoonde zich een vaardiger improvisator dan hij met een teveel aan bescheidenheid aankondigde. vierhandig realiseerden Reiziger en Thibaudet een onvergetelijke uitvoering van Ellingtons Fantasy on Caravan. Thibaudet bewees in Ellingtons aanstekelijke Jubilee Stomp met soepel heen en weer springende baslijnen in de linkerhand en parelende melodiek in rechterhand dat jazz hem even natuurlijk afgaat als klassiek, en zette daardoor muzikaal kracht bij aan zijn pleidooi tegen de barrière tussen beide genres.

Gisteravond besloot Thibaudet zijn weekend met een aan liederen van Glinka, Tsajkovski en Rachmaninov gewijd recital met de Russische sopraan Elena Prokina. In de subtiele balans tussen stem en piano bewees Thibaudet nogmaals zijn kwalititeiten als begeleider - bescheiden waar Prokina straalde met typisch slavische vocale overdaad, schitterend in de uitermate gecompliceerde pianopartijen in de liederen van Rachmaninov.

Een afwisselender weekend dan Thibaudet samenstelde is moeilijk voorstelbaar; een veelzijdiger pianist evenmin.

Concerten: Jean-Yves Thibaudet m.m.v. Julia Fischer (viool); Jazzprogramma met werken van Bill Evans en Duke Ellington m.m.v. Han Reiziger; Liedrecital m.m.v. Elena Prokina (sopraan). Gehoord: 26 t/m 28/3 Concertgebouw, Amsterdam.