De boogschieters vieren hun triomfen in stilte

In Zeist werden gisteren de NK indoor boogschieten gehouden. Zijn eerste indoortitel ontlokte bij Wietse van Alten slechts een glimlach. Hij demonteerde zijn boog en at een kadetje.

Boogschieten is met 10.000 beoefenaars in Nederland een sport in de marge. Publiek komt er nauwelijks op af, laat staan dat er belangstelling van de media is. Maar in een weekeinde zonder een normaal programma competitievoetbal was het niet verwonderlijk dat een reportagewagen van Studio Sport voor de deur stond van sporthal Dijnselburg in Zeist, waar gisteren de NK indoor werd gehouden.

De aandacht van de cameraploeg voor schutters van verenigingen met toepasselijke namen als Geronimo, Pijlsnel, Willem Tell en De Romeinen had echter niets te maken met het voetbalprogramma, maakte Harry van de Vondervoort duidelijk als topsportbestuurder van de Nederlandse Handboogbond (NHB). Studio Sport voldeed aan de contractuele verplichting met sportkoepel NOC*NSF om op gezette tijden aandacht te schenken aan het boogschieten.

De tv-kijkers moeten nog een paar dagen wachten op beelden van de nationale titelstrijd in Zeist. Nadat de 20-jarige Wietse van Alten van boogschuttersvereniging Rozenjacht uit het Brabantse Baarschot in de finale provinciegenoot Fred van Alphen van De Rozenjagers uit Eerde had verslagen, maakte Van de Vondervoort als speaker de aanwezigen attent op de reportage die Studio Sport pas woensdagavond uitzendt.

De beelden zullen minder spectaculair zijn dan bij Olympische Spelen van 1996 in Atlanta, waar in de roos van de `doelpakken' een minuscule cameralens was ingebouwd. De tv-kijker kon zo de pijlen tijdens de 70 meter lange vlucht op zich af zien komen. Als de schutter een perfect schot had afgeleverd klapte de lens naar binnen.

Amerikanen hebben meer met boogschieten dan Nederlanders. Ze leverden bij de mannen meermalen de olympische kampioenen. In 1988 won de Amerikaan Jay Barrs de olympische titel. Zijn succes was gebaseerd op een vierletterige formule: STAG, wat staat voor seks, Taco Bell (fastfood), archery (boogschieten) en golf. ,,En op sommige dagen schiet het boogschieten er bij in'', zei de Boss of Bows, ook begiftigd met humor.

In Nederland is boogschieten vooral een Brabantse en, in iets mindere mate, een Limburgse aangelegenheid, als uitvloeisel van het gildewezen dat vooral in die twee provincies floreerde. ,,In het zuiden spelen ze ook nog het éénpijlsysteem, over 25 meter, en doen ze aan wipschieten, waarbij ze schuin omhoog pluimpjes uit een hoge lat schieten'', zegt boogschutter Gilbert Anderson.

De nieuwe Nederlands kampioen woont in Noord-Brabant, maar komt uit Zaandam. Daar maakte Van Alten als klein ventje via een vriendje kennis met het boogschieten. Vier jaar geleden verhuisde hij als lid van Jong Oranje naar Noord-Brabant, waar hij elke dag kan schieten. De centrale trainingen van de vier leden tellende pre-olympische ploeg worden in Eindhoven gehouden. ,,Schieten, een blokje fysiek en behandelen van blessures'', vat de Brabantse bondscoach Carry van Gool de wekelijkse sessies van het kwartet Van Alten, Van Zutphen, Henk Vogels en Erwin Janssen samen.

De Nederlandse ploeg maakt een goede kans bij de komende WK (outdoor) in Frankrijk in de top-acht te eindigen, weet Van Gool, die in 1978 in Genève Europees- en wereldkampioene werd. In Frankrijk kunnen de Nederlanders zich plaatsen voor de Olympische Spelen van volgend jaar in Sydney. Het viertal, net terug van de WK indoor in Cuba, staat een druk internationaal programma te wachten: Cyprus, Australië, Zuid-Korea en opnieuw Cuba. Wie dat allemaal betaalt? ,,We liggen voor honderd procent aan het infuus van NOC*NSF en het ministerie van VWS'', zegt Van Gool. ,,Wij hebben geen enkele sponsor.''

In de aanloop naar Sydney incasseerden de handboogschutters een financiële tegenvaller. Omdat de bond begin dit jaar niet over een dopingreglement beschikte, gaat de overheidssubsidie met vijf procent omlaag. ,,We hadden ons reglement zo goed als klaar, maar wilden wachten op de resultaten van het IOC-dopingcongres in februari'', zegt NHB-bestuurder Van de Vondervoort. ,,Dat was te laat voor staatssecretaris Vliegenthart, die vlak voor het congres in Lausanne bekendmaakte dat ze bonden zonder dopingreglement zou korten. Het gaat me niet eens om die 10.000 gulden, maar om het feit dat geen onderscheid wordt gemaakt tussen bonden die niks tegen doping doen en bonden die hun sport serieus nemen en bijna klaar waren met het reglement.''

Als Van Alten in de finale vanaf achttien meter vijfmaal drie pijlen heeft afgevuurd en zijn eerste indoortitel een feit is, vormt een glimlach de enige uiting van triomf. Boogschutters vieren hun overwinningen in stilte. In afwachting van de prijsuitreiking demonteert de kampioen zijn boog, schudt hij handen en eet een van huis meegenomen kadetje.

De prijsuitreiking is een bijzonder tafereel. Bij welke andere sport wordt van spelattributen een erepodium gemaakt. Vier doelpakken van geperst stro waarop de hele dag pijlen zijn afgevuurd, worden voor een handbaldoel in de sporthal neergelegd. Drie op een rij, in het midden tweehoog. In het verleden werden die doelpakken in Nederland gefabriceerd. Vanzelfsprekend in Noord-Brabant.