Waterrantsoenering

Hoewel ik het met de strekking van het artikel `Waterrantsoenering door Israel maakt Jordaniërs woedend' (NRC Handelsblad, 23 maart) eens ben, staan er enkele feitelijke onjuistheden in.

De rivier de Yarmuk ontspringt niet in Jordanië, maar in Syrië. Hij komt wel in de Jordaan terecht, maar stroomafwaarts van het Meer van Tiberias. Een deel van het water uit de Yarmuk wordt echter door Israel kunstmatig naar dit meer geleid. Daarin verzamelt zich ook het water van de bovenloop van de Jordaan. Uit dit meer, dat 212 meter beneden de zeespiegel ligt, wordt het water opgepompt en via de National Water Carrier, een systeem van aquaducten, pijpleidingen en tunnels, over Israel verspreid. Dat Israel het grootste deel van het water uit de Yarmuk gebruikt, is onjuist. Het meeste water uit deze zijrivier van de Jordaan wordt, voordat het in de Jordaan terechtkomt, het East–Ghor–kanaal in geleid. Dit kanaal loopt parallel aan de Jordaan en voorziet de landbouwgebieden op de oostelijke Jordaanoever van water. Een laatste fout zit in het kaartje dat de Jordaan laat uitmonden in de Rode Zee, terwijl deze rivier niet verder komt dan de 410 meter beneden zee–niveau gelegen Dode Zee (die helemaal geen zee, maar een meer is).