E-mail uit de stomerij

Het is een winkeltje als zovele in Bombay: een toonbank aan de straatkant en binnen tot het plafond volgestapeld met handel, in dit geval gestoomde en gewassen kleren. Naast de toonbank staat een telefooncel voor interlokale gesprekken en aan de muur een toestel om lokaal te bellen. Tot zover niets bijzonders. De noviteit bevindt zich achterin de winkel.

Om er te komen moet ik me door een klein gangetje wurmen, dan bevind ik me in een hokje van anderhalve meter hoog en twee meter in het vierkant. In de hoek staat een ventilator die voor enige verkoeling zorgt. Als ik ga zitten schiet een kakkerlak weg. Boven me hoor ik het gestommel van de man die aan het strijken is. Dan pak ik het toetsenbord, ik log in en enige seconden later zit ik op het Internet.

De commercie in de grote steden van India heeft het Internet en de e-mail ontdekt. Behalve de al wat langer bestaande cybercafés, hopen steeds meer kleine ondernemers goede zaken te doen met het aanbieden van een Internet- en e-mailservice. Het enige wat ze moeten doen is een computer met een modem neerzetten, een abonnement nemen bij een provider en een bordje `Internet-e-mail' buiten hangen.

Anthony D'Costa is de eigenaar van de stomerij annex wasserij naast mijn hotel. Hij heeft enkele weken geleden de computer achter in zijn zaak gezet en verwacht er veel van. Hij vertelt dat tot dusverre vooral toeristen van zijn service gebruikmaken. Voor hen is vooral de e-mail interessant: een telefoontje naar huis kost al snel tien tot twintig gulden en ook voor een fax is de toerist minimaal vijf gulden kwijt. De kosten voor e-mail zijn beduidend minder. Op het Internet kan ter plekke gratis een e-mailadres worden aangevraagd bij bedrijven als Hotmail en Yahoo. De enige kosten is het aantal minuten dat men verbonden is met het net. Bij D'Costa kost dat twee rupees - een dubbeltje - per minuut. Als het e-mail-bericht ook nog eens tevoren op een meegebrachte laptop wordt geschreven en via een floppy op het scherm wordt gezet, kan de toerist in India voor nog geen gulden per keer het contact met het thuisfront onderhouden. Een ander voordeel is dat vanuit elke plaats de eigen elektronische postbus kan worden gecheckt.

Hoewel hij nog lang niet uit de kosten is - een nieuwe computer kost in India net zoveel als in Nederland - staat het voor D'Costa vast dat hij een goede investering heeft gedaan: ,,De wasserij en stomerij zijn een aflopende zaak. Steeds meer mensen hebben thuis een wasmachine, en ze dragen steeds minder zijde en andere stoffen die gestoomd moeten worden. Het enige waarover ik me zorgen maakte, was of buitenlanders wel achterin mijn zaak durfden te komen. Misschien waren ze bang dat ze daar beroofd zouden worden. Maar dat bleek niet zo te zijn. Als binnenkort ook de Indiërs massaal gaan Internetten en e-mailen, moet ik er goed aan kunnen verdienen.''